Złośliwy nowotwór zabiera mi życie❗️Proszę, uratuj mnie!

Historia mojej choroby zaczęła się w kwietniu 2025 roku. To wtedy wyczułam guzek w okolicy prawego żebra. Bałam się, dokąd zaprowadzi mnie dalsza diagnostyka. Niestety, spotkał mnie najczarniejszy scenariusz – dziś muszę walczyć o życie ze złośliwym nowotworem. 

Po przeprowadzeniu diagnostyki pojawiło się podejrzenie kostniakomięsaka (osteosarcoma), które ostatecznie potwierdzono po operacji przeprowadzonej w lipcu 2025 roku i uzyskaniu wyników badania histopatologicznego.

Podczas operacji usunięto mi ósme prawe żebro wraz z fragmentami sąsiadujących żeber, a także zmiany przerzutowe zlokalizowane w przeponie i płucach. Niestety, nie udało się usunąć wszystkich zmian w płucach i pozostały ich fragmenty. Wkrótce po operacji stwierdzono również zmiany naciekowe w obrębie żeber.

W sierpniu 2025 roku rozpoczęłam chemioterapię, początkowo tzw. czerwoną chemią. Ze względu na brak zadowalających efektów leczenia kilka razy zmieniano jego schemat. Moje wyniki krwi często były złe, przez co chemia musiała być wiele razy odwoływana, przekładana na inny termin. 

Niestety, również ostatni zastosowany schemat chemioterapii nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Zaczęłam odczuwać wyraźny wzrost zmian nowotworowych w obrębie żeber, któremu towarzyszy nasilający się, niemal ciągły ból oraz trudności z nabraniem pełnego oddechu.

Brak zadowalających efektów dotychczasowego leczenia i perspektyw na jego kontynuację skłonił mnie do poszukiwania pomocy w innym ośrodku. Znalazłam placówkę prywatną, w której przedstawiono mi indywidualny plan leczenia, dający mi nadzieję na poprawę stanu zdrowia i pokonanie choroby. Niestety, wiąże się ona z bardzo wysokimi kosztami. Całość kwoty, jakiej potrzebuję na leczenie to ponad 400 tysięcy złotych!

Pracuję jako psycholog w poradni psychologiczno-pedagogicznej wraz z mężem, jednak pomimo wspólnego wysiłku nie jesteśmy w stanie samodzielnie udźwignąć tak wysokich kosztów leczenia. Ta kwota znacznie przekracza nasze możliwości finansowe, a nie wiemy tak naprawdę jak długo potrwa leczenie.

Dlatego zwracam się z ogromną prośbą o pomoc. Twój gest to dla mnie nadzieja na podjęcie dalszego leczenia i wykorzystania możliwości, które oferuje nowy ośrodek. Proszę, pomóż mi. Nie mam nawet 30 lat... Jestem młoda i chcę żyć. A tylko z Tobą mam na to szansę. 

Marta