Nie pozwól bym stracił swoją samodzielność!

Mam na imię Mateusz. Niektórzy z Was znają mnie bardzo długo, a nieznajomym pragnę przekazać kilka słów o sobie. Od urodzenia choruję na Mózgowe Porażenie Dziecięce. Specyfika choroby wymaga systematycznej, intensywnej rehabilitacji. Dzięki temu mogę zmniejszyć skutki MPD i funkcjonować w miarę samodzielnie. Jednak czasem jest to bardzo trudne. Zastanawialiście się czasem nad kolejnym krokiem który musicie pokonać, przechodząc z pokoju do pokoju? Ja mam tak bardzo często. Muszę uważać i być nieustannie skoncentrowanym,  ponieważ jeden nierozważny krok, jeden ruch tułowiem może spowodować spięcie mięśni, przeskoczenie kręgu którego skutki (w najlepszym wypadku ból) będzie bardzo trudno zlikwidować. Obecnie poruszam się za pomocą balkonika oraz na aktywnym wózku inwalidzkim (w przypadku większych odległości). Jednak nie wiadomo co przyniesie przyszłość...

Z biegiem lat MPD przyczyniło się do powstania bardzo dużej skoliozy, która dodatkowo utrudnia mi codzienne funkcjonowanie. Parę lat temu zawisło nade mną widmo ryzykownej operacji korygującej powstałe skrzywienie kręgosłupa. Niestety na obecnym etapie rozwoju medycyny operacja ta polega na usztywnieniu kręgosłupa praktycznie na całej długości, co utrudniałoby (jeszcze bardziej) poruszanie się za pomocą balkonika. Dlatego robię co mogę aby uniknąć wspomnianej operacji.

Kolejną "nowością" w moim ciele, której przyczyną jest Mózgowe Porażenie Dziecięce, jest deformacja palców u stóp. W przypadku stopy lewej stopień deformacji był na tyle duży, że powodował ogromny ból. Ból, który był praktycznie nie do zniesienia. Konieczna była operacja.  Bolesna i skomplikowana. W związku z tym na drodze do lepszej sprawności musiałem zrobić kilka kroków wstecz.

Jedyną szansą na poprawę stanu zdrowia i uniknięcie (lub odsunięcie w czasie) operacji kręgosłupa jest systematyczna, codzienna rehabilitacja pod okiem fizjoterapeuty. Pracując 1 na 1 z rehabilitantem, mogę odpowiednio poprowadzić realizowaną terapię, tak aby była ona najbardziej skuteczna. Niestety wiąże się to z bardzo dużymi kosztami. Oprócz rehabilitacji z fizjoterapeutą (na miejscu) co roku staram się wyjeżdżać na turnus rehabilitacyjny. Wówczas pracuję bardzo intensywnie, aby choć trochę poprawić stan mojego zdrowia. 

Przez 3 ostatnie lata miejscem w którym odbywałem 2-tygodniowe turnusy był ośrodek Polanika w województwie świętokrzyskim. Dlaczego tam? Jest to miejsce z bardzo wysokim poziomem rehabilitacji. Pracujący tam fizjoterapeuci (których serdecznie pozdrawiam :)) robią wszystko, co w ich mocy aby zmniejszyć objawy i ograniczenia MPD. Nieustannie podnoszą swoje kwalifikacje aby precyzyjnie dobrać niezbędną terapię. Istotnym czynnikiem przy wyborze miejsca turnusu był również fakt, że w opisywanym ośrodku prowadzona jest fizjoterapia w wodzie. Zajęcia tego typu pozwalają zredukować spastyczność mojego ciała i wykonać ćwiczenia które na lądzie wykonać byłoby dużo trudniej.

Podczas ostatniego pobytu w Polanice (październik 2022 r.) dostałem propozycję ułożenia indywidualnego planu turnusu. Planu, który nie mieści się w standardowej ofercie ośrodka. Ucieszyłem się, ponieważ oznacza to, że osoby tam pracujące nie traktują swoich pacjentów bezimiennie, taśmowo tylko zależy im na tym aby NAPRAWDĘ POMÓC. Dla osób które tak jak ja odwiedziły wiele tego typu miejsc, podmiotowe traktowanie podczas terapii jest bardzo istotne.  Po konsultacjach z fizjoterapeutą ustaliliśmy, że "planem minimum" który pozytywnie wpłynąłby na mój organizm, są dwa 2- tygodniowe turnusy w ciągu roku. Koszt JEDNEGO TURNUSU to blisko 7000 zł. 

Jeżeli zechcieliby Państwo wspomóc moją walkę o zdrowie i samodzielność,  będę dozgonnie wdzięczny.  Dziękuję z całego serca!

Mateusz