Ułamek sekundy doprowadził do tragedii❗️Dziś muszę nauczyć się chodzić na nowo. Proszę, pomóż mi!

11 lipca 2025 roku to dzień, którego nigdy nie zapomnę. Jedna, tragiczna chwila odmieniła moje życie. W moment stałem się osobą niepełnosprawną. Wszystko posypało się w mgnieniu oka.

Doszło do dramatycznego wypadku. Złamałem trzon kręgu C7. Mój rdzeń kręgowy został uszkodzony. W odcinku szyjnym wystąpiły liczne złamania. Przyjaciele dzwonili po karetkę, kiedy ja leżałem obok nich – nieprzytomny. 

W szpitalu przeprowadzono pilnie operację kręgosłupa. Dopiero po niej odzyskałem przytomność. Niewiele pamiętam z chwili wypadku. Byłem w szoku, kiedy nie mogłem w żaden sposób poruszyć moimi rękami ani nogami. Wystąpił paraliż czterokończynowy. 

Była przy mnie mama. Z jej ust usłyszałem najbardziej przerażające słowa w swoim życiu. Powiedziała, że prawie umarłem. To cud, że żyję.

Dziś poruszam się na wózku. Moje nogi wciąż odmawiają mi posłuszeństwa. Rehabilitacja jednak przyniosła oczekiwane skutki w zakresie czucia w rękach – choć nie są jeszcze w pełni sprawne, mogę nimi poruszać. 

Niestety, lekarze nie dają mi złudnej nadziei, że jeszcze kiedyś stanę na nogi. Wiem jednak, że jest na to szansa. Intensywna rehabilitacja może zdziałać cuda, a ja już jednego z nich doświadczyłem – przecież żyję. 

Ze wszystkich sił pragnę wrócić do swojego dawnego życia. Pragnę znów móc chodzić, nie być ograniczonym przez własne ciało, być w pełni sprawnym i samodzielnym. Jedyną szansą na odzyskanie zdrowia jest droga, specjalistyczna rehabilitacja.

Niestety, jej koszty są ogromne – sam nie jestem w stanie im sprostać. Dlatego dziś zwracam się z prośbą o wsparcie do Was, ludzi dobrych serc. Pomóżcie mi nauczyć się chodzić na nowo. Proszę, podarujcie mi choć cień nadziei na to, że w moim życiu jeszcze zaświeci słońce. Będę wdzięczny za każdą okazaną pomoc.

Michał