"Najbardziej boli mnie cierpienie w jej oczach..." – pomagamy Milence!

Milenka potrzebuje kolejnej operacji nóżek w klinice w Aschau! Termin wyznaczono już na 8 grudnia! Prosimy, przeczytaj jej historię i pomóż walczyć o sprawność i życie bez bólu!

Milenka przyszła na świat o miesiąc za wcześnie… Zamiast w moje ręce, trafiła pod respirator. Moja córeczka miała niewykształcone płuca, przeszła zapalenie opon mózgowych i sepsę. Po tygodniu doszło do patologicznego złamania rączki i nóżki. Podejrzewano wrodzoną łamliwość kości… 

Po konsultacjach lekarzy okazało się ze Milenka choruje również na artrogrypozę, czyli chorobę polegającą na przykurczach stawów. Córeczka miała już zakładane gipsy, podcinane ścięgna Achillesa. Nóżki udało się trochę uformować, ale przez ortezy dwa lata temu zrobiły się odleżyny, które bardzo długo leczyłyśmy. W tamtym czasie wrócił też przykurcz w stopach. Niestety przez długą kolejkę oczekujących w związku z pandemią COVID-19, wszystko się opóźniało. Lekarze kazali czekać – może pół roku, może rok. Może więcej… 

Szukając innej drogi, trafiłyśmy do kliniki ortopedycznej w Aschau w Niemczech, gdzie lekarz bardzo zdziwił się, że nóżki jeszcze nie są zoperowane. Tym bardziej że Milenka wie, co to chodzenie. Trzymając ją w powietrzu (przez krzywe nogi nie da się postawić jej na podłodze), operuje nóżkami – raz lewa do przodu, raz prawa. 

15 października, dzięki pomocy wspaniałych ludzi, Milenka przeszła operację obydwu stóp w niemieckiej klinice. Była to bardzo skomplikowana operacja, gdyż stópki były w bardzo złym stanie. Operacja, choć trwała długo, udała się, stópki zostały wyprowadzone do odpowiedniej postawy, poprzez wstawienie drutów i założeniu gipsów, które muszą być na nóżkach przez 8 tygodni.

Ale na tym nasze leczenie się nie kończy, albowiem 8 grudnia musimy się stawić ponownie na kilka dni do kliniki w Aschau, gdzie Milenka będzie poddana ponownemu zabiegowi, ściągnięcia gipsów i szwów oraz wyciągniecia drutów, a następnie zostaną zrobione prywatnie ortezy, aby przy wyjściu do domu Milenka miała je na nóżkach, gdyż każdy dzień bez nich znów poskutkuje tym, że w stópkach może robić się ponowny przykurcz. Następnie czeka nas intensywna rehabilitacja, a z czasem rozpoczęcie pionizacji Milenki.

Milenkę wychowuję sama. Robię wszystko, co tylko mogę, by mimo choroby, dać jej piękne życie i nauczyć ją jak najwięcej. Ponownie bardzo Was proszę o pomoc, ponieważ grudniowy pobyt w klinice będzie też prywatny, na co mnie, samotnej mamy nie stać, a tylko tam lekarze dają nam nadzieję, że Milenka po operacjach będzie miała możliwość zrobienia swoich pierwszych kroczków w wieku 6 lat.

Dziękujemy za każdą wpłatę, za każde udostępnienie i pomoc! 

Klaudia, mama