Choroba zniszczyła życie, ale nie wszystko stracone! Pomóż Monice odzyskać nadzieję!

Nie ma nic gorszego dla rodzica niż obserwowanie, jak oczach własnego dziecka gaśnie życie… Nie mam innego wyjścia, muszę złapać moją córkę za rękę i poprowadzić ku nadziei na sprawne życie. Pomóż mi wyrwać Monikę z pułapki choroby! 

Przed nią całe życie, plany, marzenia, podejmowanie kolejnych wyzwań. Wszystko stanęło w miejscu. W momencie diagnozy świat się dla nas zatrzymał, a słowa lekarza choć brzmiały porażająco, nie zapowiadały nawet częściowo tego, z czym będziemy musieli się zmierzyć. 

Monika zawsze miała w sobie mnóstwo chęci - do życia, działania, do podejmowania inicjatyw. Jako nauczycielka stawiała przed sobą mnóstwo zadań, by zapewnić swoim uczniom różnorodność i zachęcić do aktywnego poznawania świata. 

Wszystko zaczęło się w listopadzie 2020 roku od powikłań po przebytym koronawirusie . Monika trafiła do szpitala, a jej organizm zdawał się całkowicie poddać. Miałem ogromną nadzieję, że młody organizm szybko wróci do normy, niestety byłem w błędzie. Przez kolejne 3 miesiące nie miałem z nią kontaktu, bo choroba skutecznie odbierała możliwość przekazania podstawowych informacji w logiczny sposób. 

W czasie badań rozpoznano u Moniki zaawansowaną czuciowo-ruchową polineuropatię o typie aksonalnym i nieustalonej etiologii. Konsekwencją choroby jest niedowład kończyn górnych i dolnych, wymagający intensywnej i długotrwałej rehabilitacji oraz problemy z pamięcią krótkotrwałą. Ta diagnoza zniszczyła nasz świat - początkowo myśleliśmy, że choroba nie będzie dla nas tak poważną przeszkodą, ale brutalna rzeczywistość dopadła nas przerażająco szybko. Monika całkowicie straciła kontakt z otoczeniem, w którym funkcjonowała na co dzień, a to był dla niej potworny cios. Mimo prób wyciągnięcia jej ze spirali przerażenia, zmagamy się coraz większymi problemami. 

Teraz przed nami kolejne poważne wyzwanie, bo Monika walczy o sprawność w specjalistycznym ośrodku i robi pierwsze postępy, które dają apetyt i nadzieję na więcej. Córka zaczęła ruszać rękami, a to dla nas sygnał, że jeszcze może zawalczyć o sprawność, że Monika jeszcze może wrócić do życia, jakie jeszcze niedawno prowadziła. Za tę nadzieję musimy zapłacić ogromną cenę, bo w walce z chorobą może pomóc jedynie pobyt w specjalistycznym ośrodku, gdzie pod okiem specjalistów Monika będzie mogła małymi krokami dążyć do zwycięstwa. 

Nie mamy takich środków, nie mamy kwoty potrzebnej na ratowanie mojej córki! Muszę prosić o pomoc, bo ja ani na chwilę nie straciłem wiary w to, że będzie dobrze. Wiem, że dobro, które przekazała światu moja córka, wróci i pomoże jej stanąć na własnych nogach. 

Tak bardzo chciałbym z całą pewnością zapewnić moją córkę, że wszystko będzie dobrze. Chcę dotrzymać danego słowa, chcę wygrać walkę i pomóc jej wyrwać się z tego piekła! Proszę, podaj nam pomocną dłoń...