Bolesna choroba nie pozwala mi zostać mamą... Do operacji zostało kilka tygodni!

Życie z endometriozą przypomina siedzenie na tykającej bombie, nigdy nie wiadomo gdzie uderzy oraz z jaką siłą. Ciągły ból oraz dyskomfort nie pozwalają w pełni cieszyć się życiem. Choroba polega na wędrowaniu komórek endometrium poza ich właściwą lokalizacją, czyli wnętrzem macicy. Najczęściej w obrębie narządów rozrodczych kobiety, a także w innych organach: pęcherzu moczowym, jelicie grubym lub otrzewnej. Wędrująca śluzówka macicy pozostawia ogniska zapalne w poszczególnych narządach, powoli je wyniszczając. Doprowadzając ostatecznie do powstawania licznych zrostów endometrialnych, które unieruchamiając narządy zaburzają ich prawidłowe funkcjonowanie. 

Przedstawiam Wam krótką historię mojej walki z endometriozą - podstępną chorobą, która po cichu wyniszcza mój organizm…

Mam na imię Monika i moja przygoda z endometriozą trwa już ponad 2 lata. Zaczęło się tradycyjnie od bardzo bolesnych miesiączek, a potem było tylko gorzej.

Na dzień dzisiejszy jestem po dwóch operacjach. Pierwsza - polegała na wycięciu dużego mięśniaka macicy oraz torbieli endometrialnych na jajnikach. Druga - na usunięciu kolejnych torbieli z jajników oraz licznych zrostów endometrialnych. Obie operacje, wykonane na NFZ, udowodniły mi, że lekarze w naszym kraju mają związane ręce, ponieważ koszt refundacji pacjentek chorych na endometriozę wynosi w Polsce ok. 2 000 zł rocznie. W związku z tym lekarze operując pacjentki usuwają ogniska tylko powierzchownie pozostawiając głęboko ukryte zmiany, ponieważ nie jest to dla nich opłacalne. Szpitale nie uzyskają zwrotu kosztów leczenia i jak się później okazało obie operacje w moim przypadku przyniosły poprawę tylko na chwilę - potwierdzając ową teorię.

Drugą operację przeszłam w marcu 2022. Myślałam, że skoro jestem już po dwóch pobytach w szpitalu i usunięto mi liczne zrosty, to endometrioza odpuści - przynajmniej na jakiś czas i będziemy mogli z mężem zacząć starania o dziecko. Jednak po licznych badaniach postawiono ostateczną diagnozę  - endometrioza IV stopnia głęboko naciekająca. Jest to najcięższa postać choroby.

Jednak pomimo diagnozy, podjęliśmy z mężem starania o dziecko. Tak polecili nam lekarze - ciąża wycisza chorobę. Miałam tyle szczęścia w nieszczęściu, że choroba nie zaatakowała macicy. Myśleliśmy, że skoro jestem pod dwóch operacjach to mój stan się polepszył i w końcu będziemy mogli spełnić marzenie o byciu rodzicami. Koleje próby, kolejne rozczarowania, liczne badania - między innymi HSG - badanie drożności jajowodów wykazało, że jajowody zostały zniszczone przez chorobę i w związku z tym nie mamy szans na naturalne poczęcie. Została nam ostatnia nadzieja - metoda in vitro. W międzyczasie zaczęłam czytać coraz więcej o endometriozie - chciałam dobrze poznać mojego wroga. Przeszłam na specjalną dietę przeciwzapalną, znalazłam liczne fora stworzone dla kobiet chorujących na tę podstępną chorobę, gdzie można liczyć na wsparcie w trudnych chwilach oraz znaleźć odpowiedzi na nurtujące pytania. Właśnie na jednym z takich forów znalazłam post o prywatnej klinice specjalizującej się w leczeniu endometriozy - na dzień dzisiejszy najlepszej w Polsce. Postanowiliśmy skonsultować mój przypadek, tym bardziej że podjęliśmy decyzję o in vitro. Chcieliśmy się upewnić, że żadne nowe ognisko nie przeszkodzi nam w podjęciu próby. Wizyta odbyła się w zeszłym miesiącu i niestety nasze marzenia o wspólnym potomstwie legły w gruzach...

Badanie USG wykazało liczne ogniska oraz zrosty endometrialne w obrębie całej jamy brzusznej. Zajęły jajniki, jajowody, otrzewną, pęcherz oraz jelito grube. Dodatkowo na jelicie pojawił się rozległy guz zwężający światło jelita o 50%, który nadal rośnie. Niezbędna jest pilna operacja polegająca na wycięciu wszystkich ognisk oraz zrostów poza układem rozrodczym wraz z jego całkowitym usunięciem (wycięcie jajników, jajowodów, macicy itp.), a także resekcja jelita z ryzykiem wyłonienia stomii na okres 2-3 miesięcy. Niestety operację trzeba wykonać w prywatnej klinice ze względu na brak refundacji ze strony NFZ. 

Koszt operacji wynosi 60 tys. złotych, termin operacji: 11 października 2022.

Przeszłam już dość długą drogę leczenia. Każde badanie, leki czy wizyty kontrolne musiałam pokryć z własnej kieszeni - to pochłonęło nasze oszczędności. Kredyt hipoteczny na budowę domu, do tego rosnące raty kredytów oraz szalejąca inflacja spowodowały, że nie posiadamy zdolności do wzięcia kolejnego kredytu. W związku z tym jestem zmuszona prosić o pomoc i z ciężkim bólem serca uruchomiłam właśnie tę zbiórkę. Rozpoczęła się nierówna walka o moje zdrowie i normalne życie - bez bólu i cierpienia. Liczy się każda złotówka. Bardzo proszę o wsparcie, jeżeli nie jesteś w stanie pomóc - proszę udostępnij. Dziękujemy razem mężem z całego serca.

Monika