Nadia nie chodzi, nie mówi ani nie widzi – RATUNKU!

Gdy na teście ciążowym zobaczyliśmy dwie kreski, byliśmy najszczęśliwszymi ludźmi na świecie. Pokochaliśmy córeczkę z całą mocą i odliczaliśmy dni do momentu, gdy będziemy mogli wziąć ją w ramiona. Niestety, Nadia urodziła się o wiele za wcześnie – w 23. tygodniu ciąży…

Od pierwszych chwil na tym świecie nasza córeczka walczyła o życie. W okresie okołoporodowym u Nadii doszło do masywnego krwotoku płucnego oraz niewydolności oddechowej. Stwierdzono także dysplazję oskrzelowo-płucną oraz małogłowie.

Byliśmy przerażeni, tak potwornie baliśmy się o naszą małą Kruszynkę. Zamiast radości z powiększenia rodziny czekała nas rozpacz i lęk o każdą kolejną minutę.

Gdy z czasem udało się ustabilizować stan Nadii, rozpoczęła się walka o jej zdrowie. U naszej córeczki stwierdzono niepełnosprawność z powodu chorób neurologicznych. Nie widzi na jedno oko, a na drugie bardzo słabo. W wieku 3,5 roku nie chodzi, ma bardzo wiotkie kończyny. Porusza się pełzając, nie mówi, reaguje jedynie na głos… Nie ma z córeczką kontaktu wzrokowego. 

Większość czasu Nadia spędza leżąc, a co drugi dzień jeździ razem z mamą na rehabilitację oraz zajęcia z logopedą. Córka znajduje się pod stałą opieką neurologa, pulmonologa oraz okulisty.

Niezbędny jest także zakup kamizelki pionizacyjnej do stabilizacji w ćwiczeniach, a w przyszłości także wózek inwalidzki. To wszystko wiąże się niestety z ogromnymi kosztami.

Z całego serca prosimy o pomoc dla naszej Kruszynki. Wierzymy, że dzięki odpowiedniemu sprzętowi oraz opiece specjalistów jesteśmy w stanie dać jej szansę na poprawę zdrowia i lepsze funkcjonowanie w przyszłości… 

Rodzice Nadii