Choć choroba jest nieuleczalna – refundacja przysługuje tylko do 26. r.ż! Proszę, pomóż mi w walce z cukrzycą!

Mam na imię Natalia. Od października 1989 roku, czyli od 4. roku życia, choruję na cukrzycę typu 1. To choroba, z którą dorastałam i która każdego dnia towarzyszy mi w życiu.

Przez pierwsze 20 lat leczenia byłam zmuszona wykonywać kilkanaście zastrzyków dziennie – najpierw zwykłymi strzykawkami, później penami. Ciągłe nakłuwanie spowodowało u mnie poważne zrosty. Jedynym ratunkiem okazała się osobista pompa insulinowa, którą udało mi się kupić w 2008 roku. Od tego momentu moje życie stało się odrobinę łatwiejsze.

Niestety, w połowie 2025 roku dowiedziałam się, że firma produkująca moją pompę wycofuje się z polskiego rynku. To oznacza, że nie będzie już dostępnych ani wkłuć, ani ampułek – a więc moja terapia pompą stanie się niemożliwa.

Bez pompy czeka mnie powrót do kilkunastu bolesnych zastrzyków dziennie…  Mój diabetolog zaproponował mi nowoczesną pompę z systemem tzw. pętli, jednego z najlepszych sposobów kontroli cukrzycy typu 1. Dzięki niej mogłabym wreszcie żyć bez strachu o każdy skok cukru, bez nieustannego kłucia i bólu.

Niestety, pompy insulinowe  są refundowane do 26. roku życia, później każdy chory musi sam ją sobie zakupić.

A koszt nowej pompy to kilkanaście tysięcy złotych, do tego dochodzą transmitery, wkłucia, ampułki i sensory. Już teraz miesięcznie wydaję ponad 1000 zł na leczenie cukrzycy, jej powikłań, rehabilitację, leki i dojazdy do specjalistów. Nie jestem w stanie samodzielnie udźwignąć tak ogromnych kosztów.

Dlatego proszę Was o pomoc. Każda złotówka przybliża mnie do zakupu pompy, która pozwoli mi żyć godnie, bez bólu i w ciągłej walce o kolejny dzień. Z całego serca dziękuję za okazane mi wsparcie i dobre słowo. Oraz za nadzieję, którą mi dajecie.

Natalia