Kolejny krok do przodu w walce o sprawność...

Choroba Natalki nigdy nie odebrała mi nadziei, że jeszcze będzie dobrze. Pamiętam bardzo ciężki poród, który na długo pozostawił swój ślad, pamiętam słowa lekarza o niedotlenieniu, a także diagnozę, która pozostanie z nami już na zawsze - dziecięce porażenie mózgowe. Początkowo Natalka była dzieckiem leżącym, jednak systematyczna i intensywna rehabilitacja pod okiem specjalistów lekarzy i rehabilitantów przyczyniła się do tego, że obecnie Natalka porusza się przy balkoniku, a nawet mówi, choć niewyraźnie.

Niestety, mimo wielkich postępów, które poczyniła, nie dała rady uniknąć kilku operacji. Tak naprawdę córka potrzebuje mojej opieki całodobowo i choć jesteśmy same, nie poddajemy się. Natalka systematycznie korzysta w miarę możliwości finansowych z rehabilitacji oraz logopedy. Coraz częściej barierę stanowi jednak brak pieniędzy...

To dlatego po raz kolejny proszę Was o pomoc. Natalka powinna wyjechać na turnus rehabilitacyjny, jest to dla niej wielka szansa dająca nadzieję na to, że w przyszłości będzie naprawdę sprawna i samodzielna. O to walczę z całych sił, wierząc, że gdy mnie już zabraknie, ona sobie poradzi...

Dorota, mama