Calineczka – maleńka dziewczynka, która chce normalnie żyć!

To był 34 tydzień ciąży. Natalka zdecydowanie pośpieszyła się z przyjściem na świat – urodziła się z wagą 780 gramów! Dziecko mniejsze niż torebka cukru.  Lekarze obserwowali naszą Calineczkę, bojąc się wyciągać wnioski. Na początku całkiem dobrze radziła sobie oddechowo i szybko z Intensywnej Terapii Noworodka trafiła na oddział wcześniaków. Jednak choroba z czasem zaczęła coraz bardziej komplikować jej stan...

Tlenozależność, słabe przybieranie na wadze i przede wszystkim problemy z nauką jedzenia ze smoczka… To wszystko sprawiło, że Natalka opuściła szpital po ponad 4 miesiącach i od razu trafiła pod opiekę  domowego hospicjum dla dzieci... Córeczka jako jedyna na świecie cierpi na chorobę genetyczną – aberrację chromosomu X. Mimo że ma prawie cztery latka funkcjonuje jak 8-miesięczne dziecko... Pęka mi serce... tak bardzo chciałabym jej pomóc, a często nie wiem jak. 

Natalka pomimo swego małego rozmiaru (ok. 75 cm) od kiedy poszła do przedszkola i zaczęła uczestniczyć w turnusach rehabilitacyjnych, jest coraz bardziej komunikatywna (choć nadal nie mówi, a jedynie wydaje pojedyncze dźwięki), zainteresowana światem i otaczającymi ją ludźmi. Wierzymy, że rozumie znacznie więcej niż można by przypuszczać.

Pierwszy rok życia prawie cały spędziła na oddziałach szpitalnych. Często miała zachłystowe zapalenia płuc, w końcu zapadła decyzja o tym, aby karmienie odbywało się poprzez gastrostomię. Nie wiemy tak naprawdę, w jakim stanie jest wzrok i słuch Natalki. Lekarze określają, że obydwa zmysły są upośledzone, ale w jakim stopniu ostatecznie trudno określić. Wiemy, że Natalka "coś" widzi i słyszy ale ile? Dzięki intensywnym rehabilitacjom nasza kruszynka jest coraz bardziej stabilna, a Jej mięśnie wzmocnione.

W codziennym życiu bardzo pomaga nam profesjonalny sprzęt. Przeszkodą w jego zdobyciu jest cena, która mimo refundacji nadal jest bardzo duża... Bez specjalistycznego sprzętu wspomagającego typu – pionizator czy siedzisko od wózka, które będą dostosowane do jej malutkiej, calineczkowej postury, szybko się męczy. Wierzę, że z pomocą dobrych ludzi, takich jak Ty, uda się! Proszę, nie zostawiaj nas samych, pomóż naszej Natalce!