Terapia działa i daje szansę na lepszy rozwój Nikosia! Jej cena jest jednak zawrotna – POMOCY❗️

Nikoś to prawdziwy wojownik, który przyszedł na świat jako wcześniak w 30. tygodniu ciąży, powikłanej bezwodziem i infekcją, ciasno owinięty pępowiną, ważąc niewiele ponad kilogram. Mimo to wygrał tę najważniejszą walkę – walkę o życie! Mieliśmy nadzieję, że będzie ono pełne radości, beztroski… Że zamykając za sobą drzwi oddziału neonatologii – najgorsze mamy za sobą. Niestety, los napisał dla nas inny scenariusz... 

Nikoś od początku rozwijał się nieharmonijnie, szybko tracił nabyte umiejętności. Przestawał się uśmiechać i nawiązywać kontakt… Znikał gdzieś w swoim świecie. Patrzyliśmy na to bezsilni, z rozpaczą, próbując zatrzymać coś, co wymyka się spod naszej kontroli... Nie wiedzieliśmy, co się dzieje! Dopiero później, niczym cios za ciosem, zaczęły padać diagnozy: encefalopatia niedotlenieniowo- niedokrwienna, padaczka lekooporna i autyzm. Każda z nich brzmiała jak wyrok. 

Codziennością naszego synka stały się bolesne kurcze brzuszka, wymioty, nieprzespane noce i ataki padaczki. Epilepsja odebrała Nikosiowi wszystko: umiejętności, szansę na rozwój, kontakt, a nawet uśmiech. Sprawiła, że od rówieśników dzieli go rozwojowa PRZEPAŚĆ. A my? Jako rodzice jesteśmy w tym wszystkim tak potwornie bezradni… Choć ataki padaczki ustąpiły, strach o zdrowie i życie Nikosia nie opuszcza nas nawet na moment. Mimo wszystkich przeciwności walczymy o synka, nie poddajemy się, bo przecież Nikoś wciąż tu jest – w środku, uwięziony w swoim ciele... Wołający o pomoc.

Jesteśmy Wam bardzo wdzięczni za całą dotychczasową pomoc. To dzięki Wam mogliśmy rozpocząć leczenie. Po zastosowaniu terapii komórkami macierzystymi ze sznura pępowinowego zaczęliśmy dostrzegać pierwsze, niezwykle wzruszające zmiany! Nikodem stał się bardziej świadomy otaczającego go świata, coraz częściej i szybciej reaguje na bodźce, jest dużo lepszy w kontakcie z otoczeniem i wyraźniej okazuje emocje, stał się empatyczny! 

Te postępy zauważają również terapeuci, pracujący na co dzień z naszym synkiem. Nikodem lepiej współpracuje podczas zajęć, jest bardziej zmotywowany i chętny do wykonywania poleceń i szybciej reaguje na polecenia. Poprawiło się również jego napięcie mięśniowe i ogólna wydolność organizmu. Dla wielu osób mogą być to drobne zmiany, dla nas są ogromnym krokiem naprzód, dowodem na to, że warto walczyć dalej!

Choć ma już 11 lat, nasz synek nie mówi, nie komunikuje swoich potrzeb, nadal potrzebuje wsparcia we wszystkich codziennych czynnościach. Mimo to dzielnie walczy każdego dnia, a jego łobuzerski uśmiech, który odzyskał dzięki terapii komórkami macierzystymi, daje nam siłę, by się nie poddawać.

Chcemy zrobić dla syna wszystko, co w naszej mocy! Nikoś zakończył pierwszą serię podań komórek macierzystych i już teraz wiemy, że nie możemy się zatrzymać, bo mamy ogromne efekty! Chcemy rozpocząć kolejną serię, bo to ogromna i realna szansa, że organizm Nikosia będzie się dalej regenerował i zdusi procesy zapalne, toczące się w jego organizmie!  

Cena za tę nadzieję jest ogromna i znacznie przekracza nasze możliwości. Każdy dzień zwłoki to dla Nikosia utrata bezcennego czasu... Boimy się, że nie zdążymy! Każda złotówka, każde udostępnienie, każde dobre słowo to dla nas ogromne wsparcie. Dziękujemy za to, że jesteście z nami w tej niezwykle trudnej, ale pełnej nadziei walce o życie i przyszłość naszego synka.

Ela i Tomek – rodzice Nikodema