SMA nie zabrało i nie zabierze Oli radości z życia!

Mam na imię Ola. Mam 23 lata. Od urodzenia choruję na SMA. Choroba do tej pory zabrała mi wiele, ale staram się walczyć dalej i być wdzięczna za każdy kolejny dzień.

Początkowo choroba miała dość łagodny przebieg. Nigdy nie chodziłam, zawsze w moim życiu obecny był wózek. W dzieciństwie nawet nie zdawałam sobie sprawy, że troszeczkę się różnię od moich rówieśników. Robiłam tak naprawdę wszystko, tyle siedząc.

Z czasem SMA zaczęło dawać o sobie znać coraz bardziej. Choroba zaczęła postępować do tego stopnia, że nie byłam w stanie przełykać nic innego niż woda. Straciłam ponad 40 kg i w najtrudniejszym momencie ważyłam około 35 kg przy wzroście 170 cm. Był to szalenie ciężki czas w moim życiu i gdyby nie pomoc moich cudownych terapeutów pewnie już by mnie tu nie było. Myślę, że kryzys, który przetrwałam był w pewnym sensie zbawienny. Traktuję to jako kolejną szansę od losu, żeby być, żyć, spełniać marzenia i pomagać innym.

Od września 2020 roku biorę udział w refundowanym programie lekowym. Mam nadzieję, że leczenie będzie na tyle skuteczne, bym w niedalekiej przyszłości mogła rozpocząć studia psychologiczne i tym samym spełnię jedno ze swoich największych marzeń.

Choroba wymusza stałą, intensywną rehabilitację. Niestety środki finansowe nie pozwalają mi rehabilitować się w takim stopniu jaki jest wymagany, by w pełni móc wykorzystać moc, które daje mi leczenie. Kolejną, ważną dla codzienności jest zakup wózka inwalidzkiego z napędem elektrycznym. Mogłabym w końcu pójść na plażę, do lasu, w góry. Chciałabym poczuć się prawdziwie wolna.

Chcę przeżyć swoje życie najpełniej, jak się da! Dzisiejsze możliwości – technologiczne, lekarskie, terapeutyczne są naprawdę na wyciągnięcie ręki. Dzisiaj proszę o to, byś pomógł mi sięgnąć po te rozwiązania!

Ola

* Podana kwota zbiórki jest kwotą szacunkową