Niepełnosprawność nie odpuści już nigdy! Pomóż!

Z dziecięcym porażeniem mózgowym czterokończynowym będę żyć już zawsze. Mam 23 lata i nie wiem, co to znaczy zdrowie. By choć na chwilę zapomnieć o chorobie czytam książki, piszę wiersze, słucham muzyki. Na co dzień korzystam z ośrodka dla osób z niepełnosprawnością, w którym mam zapewnioną rehabilitację ruchową oraz treningi w zakresie nauki umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia.

Na razie mieszkam z mamą i siostrami, jednak stan zdrowia mojej mamy bardzo się pogarsza. Najbardziej czego się boję, to tego, że przyjdzie mi zamieszkać w domu pomocy społecznej, ponieważ nie będę na tyle sprawna, by móc być samodzielną. Rehabilitacja może mi bardzo pomóc, jednak jej koszt jest bardzo duży, dlatego proszę, pomóż mi!

Oliwia