Walka z chorobą Oliwiera trwa! Pomóż!

Nazywam się Angelika i jestem mamą. Piszę do Was, trzymając w dłoni nadzieję, a w sercu ogromny lęk o przyszłość mojego 9-letniego syna. Zwracam się z głęboką, matczyną prośbą o pomoc w jego leczeniu.

Życie mojego chłopca zostało naznaczone walką z miastenią seropozytywną, rzadką i niezwykle ciężką chorobą autoimmunologiczną. To bezwzględny wróg, który atakuje jego mięśnie. Codzienność to dla niego nieustanny wysiłek: walka o każdy oddech, o siłę, by podnieść powiekę, o zdolność do chodzenia i do samodzielnego funkcjonowania. Miastenia powoli, ale nieubłaganie odbiera mojemu synowi beztroskie dzieciństwo i normalność.

Leczenie tej podstępnej choroby jest maratonem, który jest dla nas niewyobrażalnie obciążający finansowo. Potrzebujemy funduszy na kosztowne, nierefundowane leki i terapie, na regularne i niezbędne wizyty u najlepszych specjalistów oraz na intensywną rehabilitację, która ma szansę spowolnić postępy miastenii. Do tego dochodzą częste i dalekie dojazdy do ośrodków i poradni neurologicznych, co generuje kolejne, przytłaczające koszty.

Jako matka zrobię wszystko, by dać mu szansę na normalniejsze życie, ale sama nie jestem w stanie udźwignąć tego ciężaru. Dlatego błagam o Waszą pomoc.

Każda, nawet najmniejsza wpłata, przybliża nas do kolejnej dawki leku, do ważnej konsultacji, do dnia, w którym mój syn poczuje się silniejszy. Każda złotówka to tlen dla naszej nadziei. Każde udostępnienie i każde dobre słowo to dla nas zastrzyk siły do dalszej walki.

Proszę, stańcie dziś u naszego boku. Pomóżcie mojemu dziecku walczyć o przyszłość. Dziękuję Wam z całego serca za każdą formę wsparcia.

Mama Oliwiera