Grozi jej paraliż! Pomóż młodej mamie w walce o sprawność!

Cztery miesiące temu rozpoczął się ten koszmar! Jak co dzień zajmowałam się moimi dziećmi. Nagle upadłam. Nie mogłam podnieść się z podłogi o własnych siłach! Miałam wcześniej stwierdzoną skoliozę, ale po tym wydarzeniu problemy zaczęły lawinowo narastać... Lekarze zalecili dwie operacje kręgosłupa. Trzeba przeprowadzić je jak najszybciej! Uświadomili mi, że bez tych operacji może dojść do całkowitego uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz nerwów. W dalszej kolejności skutkować to będzie uszkodzeniem mózgu, utratą mowy, władzy w rękach i nogach lub całkowitym paraliżem! Proszę, pomóż mi, aby tak się nie stało...

Nigdy nie sądziłam, że jeden niefortunny wypadek może przysporzyć mi i mojej rodzinie tak wiele cierpienia. Tamtego wieczoru zabrało mnie pogotowie. Trafiłam do szpitala. Zrobiono mi badanie rentgenowskie i stwierdzono, że nic poważnego mi nie dolega... Wyszłam do domu tego samego dnia z receptą na leki przeciwbólowe i skierowaniem do ortopedy w dłoni. Nie rozumiałam decyzji lekarzy - ból nadal mi doskwierał. Co więcej, stawał się coraz silniejszy… 

Po jakimś czasie zaczęłam odczuwać coraz silniejsze bóle karku, szyi, barków i ramion. Pojawiły się zawroty głowy. Lekarz skierował mnie na rezonans magnetyczny odcinka szyjnego. Badanie wykazało obniżenie wysokości, dehydratacje i centralno-lewoboczną przepuklinę tarczy międzykręgowej uciskającą worek oponowy i lewy korzeń nerwowy odcinka C5-C6 oraz obniżenie wysokości, dehydratacje i centralną 3 mm protruzje tarczy międzykręgowej uciskającą worek oponowy odcinka C6-C7. Tak często wracałam do tego opisu, że zapamiętałam całą diagnozę, choć to trudny żargon medyczny...

Wyszłam z gabinetu z ogromnym strachem w sercu, smutkiem na twarzy i kolejnym skierowaniem… Umówiłam się na wizytę do neurochirurga. Weszłam do gabinetu, a pan doktor po sprawdzeniu wyników i wysłuchaniu mojej historii poważnym tonem stwierdził, że jak najszybciej trzeba przeprowadzić operację obu przepuklin. Byłam w szoku! Wiedziałam, że mój stan zdrowia nie jest dobry, ale nie sądziłam, że konieczna będzie operacja... Dwie operacje!

Zaczęłam myśleć o moich dzieciach. Mam dwóch synków. Kuba ma 7 lat. Staś w tym roku skończy dopiero 2. Chłopcy są całym moim światem. Codziennie daję z siebie wszystko, aby być jak najlepszym rodzicem. Niestety mój obecny stan zdrowia nie jest dobry. Wiele codziennych czynności sprawia mi ból np. schylanie się, czy podnoszenie. Coraz częściej drętwieją mi ręce, co bardzo utrudnia funkcjonowanie w ciągu dnia. Muszę wychować swoje dzieci, a największy lęk wywołuje we mnie myśl, że nie będę w stanie tego zrobić... 

Nie chciałam prosić o pomoc, ale za namową bliskich osób zdecydowałam się to zrobić. Nie jestem w stanie sama opłacić operacji, a termin oczekiwania na nią na NFZ jest zbyt długi, bo około 19 miesięcy! Teraz przez sytuację z Covid-19 czas oczekiwania wydłużył się do 2-5 lat... Nie mam tyle czasu… 

Nie jestem w stanie sama opłacić operacji, a myśl o kilkunastu miesiącach oczekiwania na nią sprawia, że boję się każdego dnia o siebie i o moją rodzinę. Wiem, że Kuba i Staś bardzo potrzebują sprawnej mamy. Kiedy mogłam, pomagałam innym, teraz ja proszę o pomoc. Z całego serca proszę o wsparcie! 

Proszę, pomóż mi!