Bolesna walka z niepełnosprawnością – samotna mama prosi o pomoc dla córeczki!

Nie zliczę nieprzespanych nocy i przepłakanych dni. Nie zliczę wizyt, badań, konsultacji, godzin na sali rehabilitacyjnej. Łzami bólu można by wypełnić jezioro, ale naszą nadzieją - cały świat! I właśnie dlatego będziemy walczyć, wciąż i wciąż! Na szali leży przyszłość mojego dziecka...

Paulinę wychowuję sama i, jeśli ja o nią nie zawalczę, nikt inny tego nie zrobi. Przestałam już pytać, dlaczego to przydarzyło się właśnie jej. Na takie pytania nie ma odpowiedzi. Zamiast tego zaczęłam działać, robić wszystko, by pomóc córce. 

Paulinka ma dzisiaj 14 lat. Odkąd się urodziła, diagnozy spadały na nas jedna za drugą. Stwierdzono u niej zespół Dandy Walkera – chorobę, która niszczy jej mózg, prowadząc do cofnięcia w rozwoju. Paulinka dodatkowo cierpi na małogłowie i opóźniony rozwój, lekarze podejrzewają u niej Zespół Retta. Poświęcam jej całe swoje życie...

Paulinka nie mówi i nie chodzi, jest cały czas rehabilitowana. Jest pod opieką specjalistów: neurologa, okulisty, logopedy i rehabilitanta. Dodatkowo co jakiś czas trzeba kupować nowy specjalistyczny sprzęt. To wszystko kosztuje...

Potrzeby rosną, a pieniędzy brakuje... Wózek inwalidzki, który jest nieodłącznym towarzyszem mojego dziecka, jest już bardzo wysłużony, przez co też niebezpieczny. Taki wózek to dla mojej córki jedyne okno na świat, jedyna namiastka samodzielności, która dziś zawodzi, a na jego wymianę mnie nie stać... Proszę, pomóż nam!

Mama