To walka na śmierć i życie❗️Błagamy, ratuj naszego syna!

Nasz syn od urodzenia walczy o każdy oddech, krok, dzień. Pawełek urodził się jako zdrowy, silny chłopiec – otrzymał 10 punktów w skali Apgar. Lecz jego życie naznaczyła jedna wada – nieprawidłowe odejście tętnicy płucnej. 

Doszło do zakażenia, wdała się sepsa. Synek przeszedł wstrząsy septyczne, reanimację. Zamiast krzyku, słyszeliśmy ciszę. Przerażającą, głuchą ciszę. Widzieliśmy bezwładne drobne ciało. Bez kontaktu. Bez nadziei. 

Lekarze nie dawali naszemu synkowi szans. Jednak my się nie poddaliśmy. Razem z całą rodziną zebraliśmy w sobie siły, by walczyć o zdrowie naszego chłopca. Tysiące godzin rehabilitacji, tysiące wyrzeczeń. Widzieliśmy nadzieję w oczach syna, widzieliśmy jego zapał do pracy. I w końcu wydarzył się cud – nasz Paweł zaczął powoli wracać do życia. 

Pozostał jednak dzieckiem z niepełnosprawnością. Dla niego już każdy dzień wiązać się będzie z walką o najmniejszy postęp. Wkłada ogrom pracy, by zdobyć umiejętności, które dla zdrowych dzieci są łatwe i proste. Paweł nauczył się jeździć na rowerze, zdobył medale w zawodach sportowych. Ma wielkie plany i jeszcze większe marzenia. Każdego dnia żyje na przekór wszystkiemu.

Myśleliśmy, że lata trudów są już za nami. Niestety, nic bardziej mylnego. Los znów z nas zakpił. Znów znaleźliśmy się nad przepaścią. Przez ostatnich kilka miesięcy Paweł skarżył się na ból ręki. Pod pachą pojawił się guz. Rozpoczęła się kolejna batalia. 

Błądziliśmy po lekarzach. Żadne badania nie wykazywały nic złego. Padały różne diagnozy: pęknięty obojczyk, zapalenie węzłów chłonnych. Lekarze mówili, że samo przejdzie, że się wchłonie, zagoi. Niestety, tak się nie wydarzyło. Było tylko gorzej.

Zdeterminowani udaliśmy się na kolejne badania. Zrobiliśmy biopsję i tomografię. Z ust lekarza usłyszeliśmy diagnozę, na jaką nikt nie jest w stanie się przygotować – guz osłonki nerwu obwodowego, który zalicza się do grupy nowotworów. To słowa, których nie powinien usłyszeć żaden rodzic, żadne dziecko. A jednak – to nasze życie, to my jesteśmy jego bohaterami.

Mimo że nasza sytuacja jest tragiczna, nadzieja wciąż się tli i nadal czujemy jej żar. Pojawiła się szansa na udział w indywidualnej terapii nawrotów nowotworów złośliwych u dzieci. Leczenie odbywa się w Niemczech i jest bardzo kosztowne. To jedyny ratunek dla naszego syna. To jedyna szansa na to, by żył.

Koszt udziału w badaniu to prawie 40 tysięcy złotych. Dla nas ta kwota jest nieosiągalna. Dlatego dziś zwracamy się z prośbą do Was, ludzi dobrych serc, o pomoc. Będziemy wdzięczni każdemu, kto stanie po stronie dobra. Kto zechce towarzyszyć naszemu synowi w walce na śmierć i życie. Kto zechce być częścią cudu. Będziemy wdzięczni za każdą złotówkę, za każde udostępnienie, za każdą modlitwę. 

Rodzice