Pomóż ocalić życie Pawła. By mógł widzieć, jak dorastają jego dzieci!

Mąż zawsze dbał o swoje zdrowie, regularnie się badał i rzadko kiedy na coś się skarżył. Dwa lata temu zrobił kontrolnie kolonoskopię. Wynik badania był szokiem dla nas wszystkich. Rak jelita grubego - to nie mogła być prawda. Ogromny wstrząs, cios pałką w głowę. Przecież ostatnie badania nic nie wykazały... Jak choroba mogła się tak szybko rozwinąć, nie dając żadnych objawów? Kolejne trudne pytania pozostawały bez odpowiedzi...

Nasz świat wywrócił się do góry nogami. W lipcu 2017 r. usłyszeliśmy diagnozę, a w sierpniu Paweł był już po operacji. Guza udało się wyciąć, ale w trakcie okazało się, że rak dał przerzuty do wątroby. Potem przyszedł czas na chemioterapię. Litry trucizny przepływały przez męża, żeby zwalczyć chorobę, przynosząc przy okazji mnóstwo skutków ubocznych. Popękana skóra, ropiejące palce. Ból, który poniewierał, przenikając do szpiku kości… 

Mieliśmy nadzieję, że leczenie zakończy się po półrocznej chemii, ale bardzo się przeliczyliśmy. Niestety okazało się, że konieczna była kolejna operacja, potem kolejna chemia, na którą organizm męża już się uodparnia. Choroba nie bierze jeńców, niszcząc wszystko na swojej drodze. 

W Polsce wykorzystaliśmy już wszystkie możliwe formy leczenia. Jedyną nadzieją dla Pawła jest terapia w Magdeburgu. Leczenie będzie dwuetapowe. Najpierw 6 stycznia 2020 wykonany zostanie zabieg radioembolizacji, który polega na podaniu bezpośrednio chemii do guza, a później Paweł rozpocznie radioterapię. Leczenie w Niemczech to dla Pawła ostatnia szansa na życie.

Mimo śmiertelnie groźnej choroby Paweł jest osoba bardzo pozytywną. Nie pokazuje po sobie, że źle się czuje, że coś jest nie tak. Kto nie zna Pawła, temu nawet do głowy nie przychodzi, że może być chory. Często żartuje z choroby, rozbawiając wszystkich do łez. Paweł ma duży dystans do siebie i ogromne poczucie humoru. Dla dwójki naszych dzieciaków Antosia i Iwonki zrobiłby wszystko… Postanowił nawet spełnić marzenie córki, uczestnicząc z nią w lekcjach baletu, mimo złego samopoczucia spowodowanego chemią.

Z całego serca błagam o pomoc dla mojego męża. Pomóż, byśmy wciąż mogli tworzyć rodzinę, by Paweł mógł widzieć, jak dorastają jego dzieci… Poczucie humoru pomaga nie zwariować i utrzymać formę psychiczną. Niestety, na pokonanie choroby to nie wystarczy. Do tego potrzeba ogromnych pieniędzy...

Magda, żona

---

(opens a new tab)