Mój syn dostał 4 punkty w skali Apgar, a ja miałam 1% szans na przeżycie. Błagam o pomoc!

Tragiczna historia mojego syna rozpoczęła się jeszcze podczas ciąży. Przez 3 miesiące byłam na podtrzymaniu, a wraz z porodem zaczął się nasz koszmar. Paweł przyszedł na świat z 4 punktami w skali Apgar. Ja miałam 1% szans na przeżycie. To cud, że oboje dziś tutaj jesteśmy. 

Od początku wiedziałam, że coś jest z moim dzieckiem nie tak. Błądziłam od lekarza do lekarza, szukając pomocy. W końcu poznałam diagnozę, która była dla mnie jak cios prosto w serce – spastyczne czterokończynowe mózgowe porażenie dziecięce.

Wtedy rozpoczęliśmy walkę o nasze dziecko. Zjeździliśmy całą Polskę w poszukiwaniu pomocy najlepszych specjalistów. Rozpoczęliśmy rehabilitację, niestety – za późno. Choć Paweł robił postępy, szanse na samodzielność drastycznie spadły. 

Mój syn nigdy nie stanął na własnych nogach. Porusza się na wózku inwalidzkim i wymaga stałej indywidualnej codziennej opieki i rehabilitacji. Asystent przychodzi do nas 3 razy w tygodniu i pomaga w opiece nad synem. 

Paweł jest bardzo kontaktowy, potrafi się komunikować i jest wszystkiego świadomy. Zawsze bardzo chętnie ćwiczy, a jego największym marzeniem jest samodzielność. Serce mi się łamie na myśl o tym, że rehabilitacja, jaką jestem mu w stanie zapewnić, to za mało, żeby jego marzenie mogło choć w części się spełnić. 

Mój mąż, tata Pawła, umarł kilka lat temu. Od tamtego czasu jestem z synem sama i każdego dnia czuję, jak bieg czasu zabiera mi siły. Sama zmagam się z ogromem problemów zdrowotnych, które utrudniają mi opiekę nad synem. Boję się tego, co się z nim stanie, gdy mnie zabraknie... 

Zwracam się do Was, ludzi dobrych serc, z ogromną prośbą o wsparcie. Chciałabym zakupić dla syna sprzęt, który pozwoli mu na rehabilitowanie się w domu. To Pragma System Home – urządzenie, które wspomaga pionizację. Można na nim także ćwiczyć kończyny i tułów. 

Dla Pawła to najlepsze rozwiązanie. Niestety, to bardzo drogi sprzęt, a mnie samej nie stać na jego zakup. Dlatego proszę o pomoc. Wasz drobny gest, dobre słowo oraz udostępnienie zbiórki to dla mojego syna nadzieja na lepszą przyszłość i odrobinę samodzielności. Będę wdzięczna za każde wsparcie!

Maria, mama Pawła