Pawełek walczy o każdy dzień... Mama wychowuje go samotnie. Potrzebne jest nasze wsparcie!

Wcześniactwo może przekreślić szanse na dobre życie… Przekreśliło też szanse Pawełka, ale nie ma mowy, byśmy się poddali. Na placu boju jesteśmy tylko we dwoje – ja, samotna mama i on, mój chory synek… Mimo problemów, jakie skrywa drobne ciałko Pawełka, synek jest  cudownym dzieckiem… Każdego dnia walczę o jego zdrowie, jego życie. Potrzebuję jednak Twojej pomocy…

Bycie matką jest najważniejszą rolą w życiu… Jest też najtrudniejszą. Moje macierzyństwo zaczęło się od przeraźliwego strachu – tego najgorszego, o życie dziecka… Nie wiedziałam, czy moje maleństwo przeżyje. Synek urodził się w 33. tygodniu ciąży z wadą genetyczną pod postacią duplikacji w chromosomie 8 oraz delecji w chromosomie 13. Zmiany w chromosomach spowodowały, że Pawełek jest opóźniony zarówno psychicznie, jak i ruchowo. Ma też szereg wad wrodzonych. Los nie był dla niego łaskawy…

Dom jest tam, gdzie mój synek… Przez 102 dni był nim szpital. Tyle spędziliśmy na różnych oddziałach… To był ciężki czas. Codziennie bałam się, co będzie z Pawełkiem i czy lekarz dzisiaj znów przyniesie złe wieści… U Pawełka zdiagnozowano m.in. wadę wzroku - synek ma nadzwroczność, astygmatyzm i zez zbieżny naprzemienny. Ma też skoliozę, cierpi na refluks żołądkowo-przełykowy. Ma zaburzenia krzepnięcia krwi, małogłowie, astmę oskrzelową wczesnodziecięca… Dokucza mu przewlekła niewydolność oddechowa (bezdech centralny), naszym koszmarem są też zaburzenia ośrodkowej koordynacji ruchowej w stopniu ciężkim. Synek ma wiotkie mięśnie, problemy z utrzymaniem ciała. Dużo, zbyt dużo jak na jednego małego chłopca…

Pawełek ma za sobą 5 operacji. 5 razy drżałam ze strachu o jego życie, czekając za drzwiami operacyjnej sali… Walka o życie nie skończyła się z powrotem do domu. Rytm naszego życie odmierzają kolejne wizyty lekarskie, spotkania z rehabilitantami, wyjazdy na turnusy… Od samego początku Pawełek musiał walczyć, najpierw o życie, a potem o to, by żyć w sposób godny… By mieć namiastkę tego, co mają i co potrafią zdrowe dzieci.

Pawełek jest rehabilitowany od 4. miesiąca życia. Tylko dzięki ciężkiej, systematycznej rehabilitacji i turnusom, na którym może ćwiczyć, Pawełek robi postępy w rozwoju. To drobne kroczki w kierunku sprawności, lepszego dzieciństwa, a także, o czym marzę z całych sił – szansy na samodzielność. Synek ma 5 lat, a wciąż nie siedzi samodzielnie, nie raczkuje, nie mówi… Jest jednak najwspanialszym dzieckiem na świecie. Jego uśmiech wynagradza mi wszystkie chwile, pełne zwątpienia i łez.

Patrzę na moje ukochane dziecko i wiem, że muszę mu pomóc, a coraz częściej wątpię w to, czy się uda... Koszty związane z utrzymaniem zdrowego dziecka są duże, a co dopiero chorego... Synek potrzebuje regularnej rehabilitacji, szczególnie turnusów, po których zawsze widać postępy. Nie mogę się poddać, chcę dla niego jak najlepiej, ale czasem brakuje mi już siły... Najgorszy jest jednak stres - zrobiłabym wszystko, żeby pomóc synkowi, ale skąd mam wziąć pieniądze na jego leczenie i rehabilitację?

Ciężko mi jest prosić o pomoc, ale niestety sama nie dam rady… Muszę walczyć – Pawełek nie ma nikogo, tylko mnie! Wierzę, że razem z Tobą dam radę zapewnić Pawełkowi lepszą przyszłość! Proszę, jak tylko matka może prosić - pomóż nam...

(opens a new tab)

➡️ Bazarek charytatywny dla Pawełka Samborskiego (opens a new tab)