Czy kiedyś usłyszymy z ust naszej córki słowa „mama” i „tata”? Błagamy, pomóż w rozwoju Polusi!

Z ogromną radością przywitaliśmy na świecie naszą córeczkę, Polę. Gdy się urodziła, otrzymała 10 punktów w skali Apgar! Wierzyliśmy, że będzie zdrową, wesołą dziewczynką. Los z nas jednak zakpił. Niedługo po jej przyjściu na świat rozpoczęły się pierwsze komplikacje. 

Po wielu badaniach okazało się, że Polusia cierpi na niezwykle rzadką wadę genetyczną – mutację w genie ARF. Do tego dochodzi odpływ pęcherzowo-moczowodowy, głęboka wada wzroku oraz niedomykalność zastawki mitralnej. 

W związku z licznymi diagnozami Pola zmaga się ze znacznym opóźnieniem psychoruchowym. Mimo że skończyła już trzy latka, nie usłyszeliśmy z ust córki słów „mama” czy „tata”. Polusia wciąż również nie chodzi. 

Córka ma również ogromne trudności z połykaniem. Nie je normalnych posiłków – wszystkie pokarmy przyjmuje w płynnej postaci. Ponadto cierpi na nadwrażliwość głowy oraz rąk. Nie chce niczego dotykać i bawić się zabawkami. 

Od czwartego miesiąca życia uczęszczamy z Polusią na fizjoterapię. Ponadto korzystamy z różnych zajęć dostępnych w ramach NFZ. Niestety, to za mało. Konieczne są dodatkowe prywatne terapie, które wspomagają rozwój córki, m.in. zajęcia SI, terapia ręki, ćwiczenia z logopedą czy neurologopedą. 

Jesteśmy także pod stałą opieką m.in. poradni urologicznej, nefrologicznej, okulistycznej oraz gastrologicznej. Pola ma regularnie wykonywane różne zabiegi i specjalistyczne badania, po których często musimy zostawać w szpitalu na długie dni. 

Pragniemy zadbać o rozwój naszej córeczki i zrobimy wszystko, żeby zapewnić jej dobrą przyszłość. Niestety, coraz trudniej sprostać nam wydatkom, jakie niesie za sobą leczenie i rehabilitacja Polusi. 

Dlatego dziś zwracamy się z prośbą o wsparcie. Każda pomoc to szansa dla naszego dziecka prawidłowy rozwój i lepsze życie. Wierzymy, że z Waszą pomoca uda nam się wypracować kolejne postępy. Prosimy, pomóżcie!

Rodzice Polusi