By cisza nie stała się przekleństwem!

Dużo osób zna Remika, kojarzy z różnych akcji wolontariatu na oddziałach onkologii dziecięcej w Polsce. Mnóstwo osób kierował do Siepomaga, aby otworzyli zbiórki. Prywatnie, charytatywnie konsultował ich w klinikach zagranicznych, tworzył, pomagał — żył pomaganiem innym, nigdy nie odmówił nikomu pomocy. Nigdy nie ukrywał, że nie ma jednego ucha, starał się nie pokazywać, że się tego wstydzi. Drugie, zdrowe ucho doskonale dawało sobie radę za dwa, niestety teraz i ono odmówiło współpracy.

Pod koniec października 2021 roku Remik stracił całkowicie słuch. Stało się to z dnia na dzień. Spanikowany pojechał do szpitala na SOR, tam niestety nie uzyskał pomocy z uwagi na brak lekarza otolaryngologa. Był długi weekend (wszystkich świętych), w szpitalu nie było ani jednego laryngologa, aby mógł zdiagnozować i  natychmiast zareagować na utratę słuchu.

Po diagnostyce okazało się, że był to wyciek z guza (noso-gardlak), spowodował utratę słuchu w prawym do tej pory funkcjonującym uchu, oraz bardzo znaczne pogorszenie widzenia w prawym oku (Remek traci wzrok na prawe oko). Potrzebuje również okulary, a z uwagi na padaczkę, nie mogą być szklane. Kilka lat temu Remigiusz oddał komórki macierzyste dla osoby chorej na białaczkę z Fundacji DKMS i został realnym Dawcą Szpiku. Remik przez tyle lat pracy w wolontariacie rezygnował z własnych marzeń, żeby pomóc innym. To on przez 7 lat wysyłał dobro w świat, przyciągał ludzi do czynienia dobra, rozbudzał, podkręcał każde wydarzenie na oddziałach onkologii. Zawsze największą nagrodą dla niego było widzieć, słyszeć wypływające z dzieci szczęście, uśmiech, okrzyk radości. Jesteśmy wszyscy namiastką jego rodziny i chcemy mu oddać to dobro i pomóc.

Bliscy Remka