Brakująca kwota na remont celi św. Jadwigi Śląskiej

Pomóż ocalić jedno z najważniejszych miejsc związanych ze św. Jadwigą Śląską – dawną celę, w której Księżna Jadwiga spędziła ostatnie lata swojego życia.

200 tys. zł – to brakująca kwota na wkład własny Sióstr Boromeuszek w Trzebnicy konieczny do realizacji II etapu prac przy ścianach fundamentowych wirydarza północnego klasztoru, w ramach którego zostanie wykonany remont i konserwacja miejsca upamiętniającego dawną celę Świętej Jadwigi Śląskiej. Zadanie musi być zrealizowane, odebrane przez DWKZ i rozliczone do końca roku 2026.

Etap II prac obejmuje:

· wykonanie izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych,

· remont i konserwację ścian zewnętrznych do poziomu gzymsu cokołowego,

· remont i konserwację reliktów średniowiecznej budowli,

· remont i konserwację miejsca upamiętniającego dawną celę Świętej Jadwigi Śląskiej.

Prace realizowane są dzięki dotacji przyznanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (990 890,00 zł) oraz środkom własnym Kongregacji (283 029,00 zł), a także wsparciu Fundacji dla Ratowania Klasztoru św. Jadwigi Śląskiej „By służyć” (50 000,00 zł). Siostrom brakuje 200 000 zł do pełnej kwoty wkładu własnego, bez którego nie jest możliwa realizacja zadania, co w konsekwencji może oznaczać utratę dotacji przyznanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zakres prac jest bardzo trudny i skomplikowany, a koszt realizacji – olbrzymi, dlatego prosimy o wsparcie. Zadanie – zgodnie z umową – musi zostać zrealizowane i rozliczone do końca roku 2026.

Klasztor trzebnicki został ufundowany 22 listopada 1202 roku przez Henryka Brodatego i jego żonę Jadwigę. Po wybraniu Gertrudy, córki pary książęcej, na drugą opatkę w historii konwentu (1218–1268), św. Jadwiga często odwiedzała klasztor, a w 1238 roku, po śmierci męża Henryka Brodatego, na stałe w nim zamieszkała. Nie złożyła jednak ślubów zakonnych, co pozwoliło jej dysponować swym majątkiem oraz prowadzić działalność charytatywną na szeroką skalę.

Księżna Jadwiga zmarła w trzebnickim klasztorze 14 października 1243 r. W 1267 r. została kanonizowana. Ciało świętej spoczywa w sarkofagu w gotyckiej kaplicy bazyliki.

300 lat temu cysterki w miejsce średniowiecznej budowli wybudowały dwukrotnie większy barokowy klasztor (1697–1726) z dwoma wirydarzami. W wirydarzu północnym, w miejscu dawnej celi świętej Jadwigi, postawiły kaplicę.

Kasata klasztorów w 1810 roku objęła również Trzebnicę. Ostatnie cysterki opuściły klasztor 13 stycznia 1811 roku. Przez 50 lat, do czasu przybycia Sióstr Boromeuszek w 1861 roku, a później Rycerzy Maltańskich (1870–1892), klasztor był niszczony; funkcjonował w nim na m.in. lazaret wojskowy, przędzalnia i fabryka sukna, mieszkania urzędników. W 1837 roku producenci działający w klasztorze rozebrali kaplicę upamiętniającą dawną celę Świętej Jadwigi Śląskiej.

W 1894 roku siostry boromeuszki ufundowały figurę świętej Jadwigi Śląskiej, która od 132 lat stoi w centralnym miejscu północnego wirydarza klasztoru, zwanego wirydarzem Świętej Jadwigi. Siostry Boromeuszki wyróżniły to miejsce upamiętniające rozebraną kaplicę w przestrzeni wirydarza.

Od 165 lat Zgromadzenie Sióstr Boromeuszek utrzymuje pocysterski klasztor i w miarę możliwości finansowych oraz dzięki pozyskiwanym darowiznom i dotacjom prowadzi konieczne prace remontowe i konserwatorskie.

Ufamy, że realizowane w tym roku prace remontowo-konserwatorskie przy reliktach średniowiecznej budowli prowadzone pod nadzorem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, specjalistów i badaczy pozwolą na zabezpieczenie murów i godne wyeksponowanie miejsca upamiętniającego dawną celę świętej Jadwigi Śląskiej.