Zamknięty w objęciach autyzmu...

Największym szczęściem rodzica jest móc obserwować, jak dziecko dorasta i poznaje świat. Jak uczy się nowych rzeczy i staje się małym odkrywcą, by codziennie sprostać nowym wyzwaniom. Pomóż Rysiowi odnaleźć się w jego świecie, by mógł sam stawiać swoje kroki w życiu i pokonać autyzm. 

Gdy oczekujesz dziecka, zaczynasz marzyć. Zaczynasz sobie wyobrażać, jakie wielkie rzeczy będzie w stanie osiągnąć ten mały człowiek. Wiesz, że na tobie spoczywa obowiązek, by pokazać mu świat. Rozbudzić wyobraźnie i ciekawość. Chce się sprawić, by dziecko miało dobre życie. Lepsze od naszego i dać dziecku to czego nam brakowało. 

Ryś urodził się w wakacje. Zaskoczył rodziców w nocy i nie kazał długo na siebie czekać. Był zdrowym noworodkiem, ciąża jak i sam poród przebiegały prawidłowo. Rysiu przyniósł szczęście do naszego domu. 

Pierwsze dni, tygodnie i miesiące były wspaniałym okresem. Odkrywania siebie i dziecka. Człowiek był szczęśliwy i pełen energii, by sprostać wyzwaniom rodzicielstwa. Rysiu rozwijał się prawidłowo, reagował na imię, bawił się zabawkami, wygłupiał się, gaworzył, próbował mówić. Uwielbiał poznawać nowe smaki. Nie mógł usiedzieć na miejscu, więc szybko nauczył się raczkować, a potem chodzić. Na pierwsze urodziny już chodził sam. Wszystko zmieniło się po świętach Bożego Narodzenia. Chwilę wcześniej przyszedł na świat jego brat. Przeprowadziliśmy się. 

Ryś zaczął się od nas oddalać. Wyciszył się, przestał się nami interesować. Przestał nam patrzeć w oczy. Nie interesowały już go zabawki. Śmiał się mniej, a potem przestał mówić sylaby, następnie gaworzyć. Na końcu przestał się komunikować. Został tylko płacz. Był nieobecny, nie interesował się nikim ani niczym. Wszelkie próby kontaktu z nim kończyły się jego atakami płaczu i histerii. 

Zaniepokojeni sytuacją zaczęliśmy szukać przyczyny i rozwiązania tego stanu rzeczy. Po licznych konsultacja ze specjalistami udało nam się uzyskać diagnozę. Ryś jest dzieckiem autystycznym. Ma silne zaburzenia sensoryczne, co sprawia, że jest bardzo wrażliwy na bodźce. 

Udało nam się uzyskać dla syna pomoc w przedszkolu terapeutycznym. Od ponad roku Ryś jest pod opieką specjalistów, poczynił duże postępy. Niestety  pandemia sprawiła, że przedszkole zostało zamknięte. U Rysia wystąpiło ogromne pogorszenie funkcjonowania. Straciliśmy wiele rzeczy, które udało się nam dotychczas wypracować na terapii. 

W sierpniu Rysiu skończył cztery lata. Do tej pory nie mówi, ma problemy z integracją sensoryczną. Chcielibyśmy zebrać pieniądze na dodatkowe zajęcia z neurologopedą i terapeutami, by móc wesprzeć syna w nauce mówienia. Naszym marzeniem jest usłyszeć jego pierwsze słowa. 

Chcielibyśmy prosić Was o wsparcie. 

Dziekujemy za okazaną pomoc i wsparcie. Naszym marzeniem jest usłyszeć jego pierwsze słowa. Dzięki wam, jesteśmy w stanie to osiągnąć.