Dostrzec sens życia mimo autyzmu. Sebastian czeka na nasze wsparcie!

Mam 25 lat, wydawać by się mogło, że funkcjonuję jak każdy dorosły człowiek, jednak od lat zmagam się z autyzmem, który skutecznie uprzykrza mi życie... Chciałbym tak, jak inni ludzie w moim wieku, spokojnie funkcjonować w społeczeństwie. Spróbuję wszystkiego, by tylko dać sobie szansę!

Marzę, by zrozumieć otaczający mnie świat i ludzi, nie mieć problemów z komunikacją i nie czuć się cały czas ocenianym. Niestety, im jestem starszy, tym trudniej dostrzec mi sens życia, przez co ciężko zmobilizować się do walki o lepsze jutro. 

Moje funkcjonowanie to permanentna sinusoida. Nie da się przewidzieć, kiedy nastąpi zmiana nastroju, atak paniki, czy inny napad uprzykrzający mi codzienność. Tak bardzo chciałbym, by moje życie mogło wyglądać tak, jak życie każdego zdrowego człowieka. Jednak zdaję sobie sprawę z tego, że być może nigdy tak nie będzie...

Od dziecka odczuwałem ogromny ból spowodowany dostrzeganiem rozbieżności w moim rozwoju. Lubię rutynę w wykonywanych przeze mnie czynnościach, bo tylko ona daje mi poczucie bezpieczeństwa. Czasem czuję, że jestem gorzej postrzegany niż społeczeństwo, ciężko mi nawiązać pozytywne relacje. Chciałbym mieć większą chęć życia i nadzieję na to, że jeszcze będzie dobrze, że uda mi się zrealizować moje wszystkie życiowe plany. 

Choroba stworzyła ogromny mur, zza którego chciałbym wyjść. Mimo chwil załamania, tego, że nie zawsze jest dobrze, tak naprawdę nie chcę się poddawać.

Dowiedziałem się o tlenoterapii, która może znacznie poprawić mój stan zdrowia. Jej koszt jest jednak dla mnie trudny do udźwignięcia, dlatego bardzo proszę o pomoc, każda przekazana złotówka to dla mnie szansa na lepsze życie! Jesteście moją jedyną nadzieją!

Sebastian