Staś już dwa razy walczył o życie❗️Teraz z całych sił walczy o sprawność❗️Pomożesz?

Staś, nasze czwarte szczęście, od urodzenia cierpi na mózgowe porażenie dziecięce. Odkąd pojawił się na świecie, już dwa razy walczył o życie! Początki były naprawdę dramatyczne. Przez problemy okołoporodowe i refluks żołądka u Stasia doszło do zalania płuc kwasem żołądkowym. Potrzebna była natychmiastowa operacja, by nie dopuścić do najgorszego…

Drugi zabieg polegał na założeniu PEG-a, ponieważ przez wiotką krtań wciąż dochodziło u niego do zachłystowego zapalenia płuc. Wtedy lekarze twierdzili, że jeśli przeżyje, to w przyszłości nie będzie widział, ani słyszał. Groził mu stan całkowicie wegetatywny. Czas walki o życie naszego synka wciąż przypomina okrutny koszmar, który wraca nawet po latach...

Staś potrzebuje stałej opieki. Ma niedowład czterokończynowy spastyczny. Nie mówi, nie zgłasza potrzeb fizjologicznych i nie jest w stanie jeść sam. Cierpi też z powodu ataków padaczki lekoodpornej i astygmatyzmu... Przez podłoże neurologiczne wciąż obecny jest u niego odruch moro, który powinien zanikać już u noworodków.

Jednak dzięki systematycznej rehabilitacji i terapii, nie sprawdziły się te najgorsze prognozy. Staś jest świadomy otoczenia. Widzi, słyszy, odczuwa emocje, nie ma przykurczy, ma wypracowanie mięśnie nóżek... To wszystko daje nam głęboką nadzieję, że w przyszłości Staś będzie choć trochę samodzielny.

Niestety nasza nadzieja jest skutecznie tłumiona. 23 lipca, nagle Staś przeszedł sepsę najpewniej wywołaną bakterią. Jego stan był ciężki, doszło do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i zakrzepicy mózgu! Spędziliśmy kilka miesięcy w szpitalu, ale nie przyszło nam odetchnąć.

Około 13 października odbyła się operacja rekonstrukcji biodra. Staś jest unieruchomiony w ortezie, ale rana się otworzyła... Musimy więc kontynuować leczenie, a potem rehabilitację, logopedię, fizjoterapię... Każdy dzień to dla nas stres i strach, zarówno o Stasia, jak i o jego rodzeństwo w domu.

Ze wszystkich sił staramy się zapewnić mu jak najlepsze warunki do życia i leczenia. Chcemy, by w przyszłości był choć trochę samodzielny, ale bez intensywnej rehabilitacji tego nie osiągniemy, kiedy los ciągle rzuca nam nowe kłody pod nogi… Dlatego jeszcze raz prosimy Was o pomoc dla naszego małego wojownika!

Rodzice Stasia