Ratujmy Stefanka i Ignasia przed PIEKŁEM bólu❗️Podwójna walka o zdrowie i życie!

Stefek I Ignaś mają już 7 lat... We wrześniu powinni iść do szkoły, a pojadą na kolejną operację i konsultację. W naszym mieszkaniu nie ma roweru, ale jest pionizator, nie ma toru przeszkód na placu zabaw, ale są zajęcia na sali rehabilitacyjnej. W naszych głowach codziennie pojawią się setki pytań, jak uda nam się zapłacić za wszystko, czego potrzeba chłopakom? Przy dwójce chorych dzieci wydatki są razy dwa! Chowamy dumę do kieszeni i prosimy o pomoc, nie dla siebie tylko dla nich. Żeby mniej bolało, żeby dzieciństwo było choć trochę milsze...

Kiedyś na sali szpitalnej usłyszałam "to będą rośliny", ale się nie poddałam i codziennie widzę efekty naszej pracy. Moi chłopcy przyszli na świat zbyt wcześnie, urodzili się w 29. tygodniu ciąży. Byli w stanie krytycznym. Choć lekarze robili, co mogli, rokowania były bardzo złe. Nikt tak naprawdę nie wiedział, jakie będą skutki niedotlenienia i przedwczesnego porodu. Świat naszej rodziny się zawalił, ale musieliśmy wziąć się w garść i zacząć walczyć. O nich. Dla nich. 7 lat temu każdy wątpił w naszych chłopaków, a my ciągle wierzyliśmy i wierzymy, że niemożliwe nie istnieje. 

Choć ciągle wierzymy i walczymy, to jest coraz ciężej. Chłopaki rosną, potrzebują zmiany sprzętów, ceny są bardzo wysokie, a dopłaty NFZ bardzo małe. Mając dwoje niepełnosprawnych dzieci, każdy dzień jest wyzwaniem. Codziennie martwimy się, czy podołamy, czy nam wystarczy środków. Teraz musimy wybierać - nowy wózek czy turnus? Chcielibyśmy zapewnić im wszystko, co najlepsze, aby wspomóc rozwój, dlatego prosimy, dołóżcie małą cegiełkę do naszej zbiórki.

Stefka czeka operacja wyciągnięcia zespoleń po naprawie biodra, niezbędne jest też włożenie blaszki do kolana, aby wyrównać długość nóg. Prawa noga jest krótsza od lewej o 3 centymetry i różnica się ciągle pogłębia. Stefek przestanie mieć możliwość chodzenia, prowadzony za rękę, jeśli nie wyrównamy długości kończyn. Musimy zebrać pieniądze, aby operacja była możliwa. Bez tego Stefcio znowu siądzie na wózku, a chodzenie sprawia mu dużą przyjemność.

Ignaś dostał szanse przesunięcia swojej operacji, ale tylko pod warunkiem, że będzie odpowiednio pozycjonowany przez cały dzień i noc. Dlatego musimy pilnie kupić nowe ortezy, pionizator. Musimy zwiększyć ilość rehabilitacji, aby stan biodra się nie pogorszył. Ignaś zamknął się w swoim świecie, jak miał 3 lata. Przestał mówić, przestał jeść, zaczęła się agresja. Walczymy już 4 lata, żeby wrócił do nas. Pochłania to ogromne środki. Nie tak sobie to wyobrażaliśmy kilka lat temu...

Kiedyś przeczytałam taki tekst: Słyszysz mnie, mamusiu? Dziękuję, że o mnie walczysz. Że nie pozwalasz mi stać się zapomnianą kukiełką, tkwiąca w jakimś bezdusznym ośrodku, wśród całkiem obcych ludzi. Że mam ćwiczenia, choć są one trudne, bolą i męczą. Że karmisz mnie, że mnie ubierasz, nosisz, przytulasz. Cieszysz się z każdego, najmniejszego choćby dokonania. Ty wiesz, jak trudno jest mi utrzymać główkę w górze, by patrzeć ci prosto w oczy. Ty wiesz, jak często trzeba mi wycierać buzię, bo ślina nie chce przestać lecieć. Ty wiesz, jak bardzo boli niemożność wypowiedzenia choćby kilku słów. Wiesz wszystko... i nie rezygnujesz. (…) Pokazujesz, że mimo mojej choroby, życie może być piękne. I dzięki tobie jest, mamo...

Tekst ten dokładnie opisuje nasze dni, dni niełatwe, trudne. Dni, w których jest zawsze rehabilitacja, walka o lepsze jutro. Chcielibyśmy jak najlepiej dla naszych bliźniaków, ale zawsze przeszkodą są pieniądze... Nie jesteśmy w stanie pokryć kosztów operacji, rehabilitacji, sprzętów. Dlatego kolejny raz muszę prosić o pomoc.

Brak operacji i leczenia zrujnuje to, na co pracowaliśmy latami… Błagamy, pomóż naszym dzieciom! Jeśli czytasz ten wpis, to dziękuję, że jesteś z nami... dla naszych bliźniaków... Wiem, że słyszysz... Sercem...

Krystyna, mama Stefka i Ignasia

➡️ Licytując i kupując fanty, pomagasz Stefkowi i Ignasiowi! Weź udział w LICYTACJACH NA FACEBOOKU! (opens a new tab)