Determinacja Szymona, aby powrócić do stanu sprzed śpiączki!

Chciałabym, żeby ktoś mnie obudził, żeby powiedział mi, że to był tylko zły sen, że tak naprawdę nic się nie stało. Że jest pięknie, zwyczajnie, normalnie. Tak jak było wcześniej...

Patrzyłam na Szymona i pękałam z dumy. Wyrósł na dobrego, ambitnego człowieka. Studiował i świetnie sobie radził. Nagle w jednej feralnej chwili to wszystko się skończyło... Doszło do niedotlenienia mózgu, a to oznacza nieodwracalne zmiany, które można zniwelować jedynie intensywną rehabilitacją. 

Przez dwa miesiące Szymon był w śpiączce. Patrzyłam, jak jego podłączone do ogromnych aparatur ciało staje się coraz bardziej wątłe i pękało mi serce... Tego, co czuje matka w takim momencie, nie da się opisać słowami. Tak bardzo chciałam, żeby do mnie wrócił!

Udało się! Szymon się obudził! Oddycha samodzielnie! Jego mózg jest nieuszkodzony! To cud, któremu musimy jednak pomóc. 

Syn zaczyna samodzielnie ruszać rękami i chociaż przed nami bardzo długa droga, to odzyskujemy kruchą nadzieję, że jeszcze będzie dobrze. Niestety rehabilitacja to ogromny wydatek. Oszczędności topnieją w zatrważającym tempie...  Twoja pomoc to nasza nadzieja!

Beata - mama

---

Możesz pomóc, biorąc udział w LICYTACJACH (opens a new tab)