Nadzieja na normalne życie Szymka nadal się tli❗️Pomóż rozniecić tę iskrę❗️

Ta wiadomość była dla nas szokiem. Spodziewaliśmy się wszystkiego, ale nie tego. Przecież urodził się cały i zdrowy. Właśnie… zdrowy — tak wszyscy myśleli!

Coś nam się nie podobało w ruchach Szymka, był bardzo spięty, ale specjaliści powiedzieli, że jest wszystko w porządku. Nikt nic nie przeczuwał. Ale my dalej byliśmy zaniepokojeni. W czwartym miesiącu życia Szymusia pojechaliśmy na wizytę do neurologa. Wiadomość, którą od niego otrzymaliśmy, nie była dobra. Lekarz stwierdził, że synek rozwija się wolniej, niż jego rówieśnicy. Jednak nadal nic nie wskazywało na to, że jest to coś strasznego.

Przed nami były kolejne wizyty. Na jedną czekaliśmy 3 miesiące, na drugą miesiąc. Wykonaliśmy USG przezciemiączkowe, badania genetyczne. Dostaliśmy werdykt. Kurczowe porażenie mózgowe, hipoplazja móżdżku, mózgowe porażenie dziecięce, bardzo słabe mięśnie. Byliśmy zszokowani. Przecież Szymuś urodził się zdrowy. Czy to na pewno jego wyniki?! Proszę sprawdzić jeszcze raz. Napłynęły mi do oczu łzy niedowierzania. Miliony pytań kotłowało się w głowie i jeszcze to uderzające poczucie bezradności i bezsilności. Co teraz będzie?

Jeździmy do poradni okulistycznej, gastrologicznej. Nasz wyjazd do miasta to droga od jednego gabinetu do drugiego. Gdyby jeszcze to przebiegało sprawnie… A to się rozciąga w czasie. Teraz czekamy na wyniki badań krwi. Mam nadzieję, że nie przepowiedzą kolejnych chorób, to jest za dużo jak na jedno maleństwo!

Szymek nadal samodzielnie nie siedzi, nie stawia pierwszych kroczków, nie raczkuje. Nie jest nawet w stanie jeść normalnych posiłków przez problemy z połykaniem. Ma też problem z przełykaniem własnej śliny, ale na szczęście odkasłuje. Nie chcę nawet myśleć, co to by było, gdyby był pozbawiony też tego odruchu…

Potrzebujemy cierpliwości i czasu, rehabilitacji, specjalnego wózka rehabilitacyjnego z możliwością dostosowania do chwiejnej główki, masaży buzi, szyi i całego ciałka, które jest tak często napięte. Jaki to musi być dla niego ból. Jeśli poprzestaniemy rehabilitacji jego przyszłość to wózek inwalidzki. Przyszłość mojego kochanego synka, mojego malutkiego Szymusia…

Mimo wszystko nie opuszcza mnie wiara, że będzie dobrze, że Szymonowi uda się wypracować sprawność, na którą tak bardzo zasługuje! Twoja pomoc będzie naszym wielkim wsparciem. Pomocą na drodze do lepszej przyszłości.

Agnieszka i Sławomir, rodzice

➡️ Licytuj i pomóż Szymkowi: KLIK (opens a new tab)