Tragiczny wypadek odebrał mi sprawność... Dziś jestem uwięziony we własnym ciele! Proszę, pomóż mi!

Mija kolejny rok od tej tragedii, a moja walka się nie kończy... W jednej chwili straciłem dotychczasowe zdrowie i sprawność. Normalne życie. Od tamtej pory niemal każdy mój dzień wygląda tak samo. Nie jest mi łatwo, ale nie zamierzam się poddawać! Dziś jednak potrzebuję Waszej pomocy!

18 lipca 2023 roku zmieniło się całe moje życie. Spędzałem ten dzień z bliskimi, cieszyłem się wspólnymi chwilami. Nagle uległem strasznemu wypadkowi! Doszło u mnie do złamania kręgosłupa i urazu rdzenia kręgowego... W stanie ciężkim trafiłem do szpitala! 

Na miejscu przeszedłem szereg badań, lekarze podjęli też decyzję o przeprowadzeniu operacji. Niestety stałem się osobą sparaliżowaną czterokończynowo! Nie mogłem też samodzielnie oddychać i potrzebowałem respiratora, przez długi czas nie mówiłem. Moment, w którym zrozumiałem, że jestem uwięziony we własnym ciele, był najtrudniejszy w moim całym życiu!

Mimo upływu czasu moja walka trwa. Sam nie jestem w stanie wykonać nawet prostych, codziennych czynności. Mogę jedynie poruszać głową, mrugać, rozmawiać. Przemieszczam się na wózku elektrycznym, którym steruję przy pomocy brody. Opiekuje się mną moja mama. Jest przy mnie, gdy się budzę i zasypiam. Ubiera mnie, karmi, pilnuje – czy rurka od respiratora działa prawidłowo, czy mogę oddychać! Jestem jej za to ogromnie wdzięczny.

Również pozostali bliscy mnie wspierają, a każde odwiedziny córek wywołują na mojej twarzy uśmiech. Dzięki nim i życzliwości wielu dobrych ludzi mój stan jest lepszy. Gdy patrzę na moje niewładne ciało, mam świadomość, że przede mną długa i trudna droga. Jednak wiem, że mimo wszystkich trudności nie jestem sam! 

Przez niepełnosprawność doświadczam też dodatkowych problemów. Mimo pomocy bliskich dojazd na wizytę u lekarza czy rehabilitację staje się niemałym wyzwaniem. Dlatego chciałbym zakupić samochód dostosowany do moich potrzeb. Zależy mi także na miesięcznym pobycie w ośrodku rehabilitacyjnym. W ten sposób pod okiem specjalistów będę mógł kontynuować walkę o swoje zdrowie. Jednocześnie odciążę moją mamę, która od dwóch lat nieustannie czuwa przy mnie w dzień i w nocy.

Niestety koszty tego wszystkiego są po prostu ogromne. Dlatego raz jeszcze chciałbym zwrócić się do Was z wielką prośbą o wsparcie. Każda, nawet najmniejsza wpłata to dla mnie szansa i nadzieja na lepsze jutro! Już teraz dziękuję za Waszą obecność i nieocenioną pomoc!

Tomek