By Tomek mógł uciec z powiększających się sideł autyzmu!

Jestem tatą 9-letniego Tomka. Gdy dowiedziałem się, że będę miał syna, zacząłem wyobrażać sobie, jak będzie wyglądała nasz wspólna codzienność. Gry w piłkę, wspólne wypady, rozmowy, zabawy. Pragnąłem mieć z synkiem super relację, pełną zaufania i przyjaźni. Niestety nasze życie nie wygląda tak kolorowo...

U Tomka zdiagnozowano autyzm. Synek rozwija się wolniej niż rówieśnicy. Ciężko odnaleźć mu się w codziennych relacjach, jego umiejętności społeczne są zaniżone. Popada w duże skrajności, albo zamyka się w sobie, albo bywa nadpobudliwy. Co gorsza, jego obecny rozwój się pogarsza. Staje się coraz bardziej zamknięty, znudzony, ale i agresywny. Potrzebuje stałej terapii i rehabilitacji, by mógł wyrwać się z sideł niepełnosprawności. Wszystkie zarobione środki przeznaczam na leczenie. Mimo to wciąż brakuje... Stąd mój apel o pomoc. Niczego bardziej nie pragnę, niż szczęśliwej przyszłości dla mojego syna. Proszę, daj mu na nią szansę.

Daniel, tata