Pilna operacja szansą dla Urszuli! Mamy tylko kilka dni❗️

Bardzo proszę o pomoc dla mojej żony Urszulki. Zrobię wszystko, by zebrać tę ogromną sumę, oddać żonę w ręce lekarzy z guzem, a zabrać już bez niego. Wiem jednak, że bez Waszego wsparcia będzie to niezwykle trudne. Ale ja się nie poddam, bo wierzę, że wszystko będzie dobrze, a Święta spędzimy już ze spokojem i co najważniejsze – w zdrowiu. 

To był zupełny przypadek, że dowiedzieliśmy się o guzie mózgu. 26 czerwca tego roku żona upadła, uderzyła się w głowę. Od tego wszystko się zaczęło. Pojechaliśmy do szpitala, na SOR. Uli zrobiono badanie tomografem. Okazało się, że widać dwa krwiaki – jeden z przodu głowy, drugi z tyłu. 

Mieliśmy iść do neurologa, ale dostać się do specjalisty w tym kraju w krótkim terminie to cud… Bałem się o żonę, że stanie się jej coś złego, W końcu udało nam się dostać do lekarza, a ten dał nam skierowanie na rezonans magnetyczny. 

To był już wrzesień. Wynik dostaliśmy dopiero niedawno, 26 listopada, po 8 tygodniach czekania… 

Lekarze zazwyczaj tylko odczytują opis badania. Nie miałem już cierpliwości chodzić od lekarza do lekarza i czekać, przecież to chodzi o głowę, o mózg! Każda chwila jest ważna, a my nie wiedzieliśmy, co się dzieje! Wizytę na NFZ dostaliśmy dopiero na koniec grudnia. Nie mogłem pozwolić, żeby żona czekała ani dnia dłużej. 

Cudem udało nam się dostać na ostatni wolny termin na wizytę u doktora Libionki, wybitnego specjalisty. Zamiast czytać tylko opis badania, włożył płytę z badaniem do komputera i sam się z nią zapoznawał. 

Okazało się, że krwiak z przodu zniknął, ale z tyłu nadal coś zostało. I to nie był krwiak… To guz! Nie wiemy jeszcze jaki. Chociaż wszyscy kazali żonie czekać, robić badania co pół roku, ja czułem, że to może skończyć się tragicznie. Ulę coraz częściej boli głowa, oczy… Dr Libionka tylko potwierdził nasze obawy. Zaczął mieć wątpliwości...

Powiedział, że radzi operować jak najszybciej, żeby wyciąć guza. To pilne, a sama biopsja to za mało – i tak trzeba otworzyć głowę, żeby dostać się do guza. Lepiej od razu go wyciąć i wtedy wysłać wyniki do badań. 

Na to się zdecydowaliśmy – pilną operację. Jednak nie będzie ona refundowana przez NFZ… Jestem zły i zawiedziony systemem, który nawala wtedy, gdy człowiekowi najbardziej potrzebna jest pomoc. Ale dla mojej żony zrobię wszystko, dlatego, chociaż jeszcze nie wiem jak, zbiorę te pieniądze, żeby jak najszybciej przeszła operację wycięcia tego paskudztwa z głowy!

Zwolniło się miejsce w Kluczborku, jedziemy tam już w niedzielę 5 grudnia na kolejny rezonans. Dzień, dwa później będzie operacja. Czasu jest bardzo mało… Proszę wszystkich, którzy mogą pomóc, o wsparcie. Musimy działać jak najszybciej, zanim pojawi się padaczka lub inne groźne powikładnia...

Mamy z żoną prawie po 70 lat, ale wierzę, że jeszcze wiele cudownych lat przed nami. Mamy dzieci, wnuków – uroczych łobuzów, z którymi chcemy spędzać jak najwięcej czasu… Marzę o tym, żeby do wigilijnego stołu Ula usiadła już bez guza w głowie, który spędza nam sen z powiek. Bardzo proszę o pomoc. 

Janusz, mąż Urszuli