Tylko PILNY PRZESZCZEP może uratować mojego synka... Błagam o pomoc❗️

Piszę te słowa drżącymi rękami i z ciężkim sercem. Jestem tatą małego chłopczyka, który ma zaledwie pięć miesięcy… Tatą dziecka, które od swoich pierwszych dni balansuje na granicy życia i śmierci…

Kiedy moja żona była w ciąży, wyjechałem za granicę do pracy, by jakoś utrzymać rodzinę. Zawsze żyliśmy skromnie, ale w zgodzie i z nadzieją na lepsze jutro. Nasze starsze dzieci urodziły się zdrowe. Nigdy nie przypuszczaliśmy, że może nas spotkać tak wielka tragedia…

Nasz najmłodszy synek urodził się słaby i całkowicie żółty… Od razu trafił na Oddział Intensywnej Terapii noworodków. Lekarze podejrzewali zaawansowaną żółtaczkę, stosowali leczenie, podawali kroplówki. Ale z każdym dniem było coraz gorzej. Wyniki badań były przerażające — poziom enzymów wątrobowych przekraczał normy nawet dla dorosłych. Nikt nie potrafił postawić diagnozy. Jeździliśmy od szpitala do szpitala, zmienialiśmy lekarzy, szukaliśmy odpowiedzi… Na próżno. Nikt nie wiedział, dlaczego nasze dziecko tak cierpi.

A on gasł w naszych ramionach. Wzdęty brzuszek, ból, bezsenne noce, utrata wagi… Aż wydarzyło się coś strasznego — zaczął wymiotować krwią. Ten dzień na zawsze pozostanie w naszej pamięci. Wtedy usłyszeliśmy, że wątroba jest w bardzo złym stanie. Operacja musi zostać przeprowadzona natychmiast, ale w naszym kraju nie ma takiej możliwości…

Byłem zrozpaczony. Szukałem ratunku wszędzie, pisałem do klinik, błagałem o pomoc. Odpowiedź była zawsze ta sama: „Przywieźcie dziecko, zobaczymy na miejscu”. Ale jak to zrobić? Jesteśmy zwykłą rodziną. Leczenie za granicą to ogromne koszty…

Przypadek sprawił, że poznałem rodziców dziecka z podobną historią. Opowiedzieli mi, jak u ich synka zdiagnozowano rzadką wrodzoną chorobę wątroby. Wszystko, co opowiadali, idealnie pokrywało się z naszym przypadkiem. Wysłałem nasze dokumenty do zagranicznej kliniki, gdzie lekarze potwierdzili, że konieczny jest natychmiastowy przeszczep wątroby. I ja mogę być dawcą… Mogę uratować życie mojego synka.

Jestem gotów na wszystko. Byleby tylko mój chłopiec żył. Byleby zobaczył ten świat nie przez pryzmat bólu i cierpienia, lecz z uśmiechem… Byleby kiedyś mnie przytulił i powiedział swoje pierwsze „tato”.

Ale sam nie dam rady. My nie damy rady. Operacja kosztuje zbyt dużo... Nie mamy takich środków. Jesteśmy już wyczerpani — psychicznie, fizycznie i finansowo… To moja największa tragedia. Jeśli nie uratuję synka, mój świat się skończy, dlatego błagam Was o pomoc... Nie mam zbyt wiele czasu!

Tata Ibrahima