W czerwcu straciłam męża, w lipcu u Daniela zdiagnozowano nowotwór. Pomóż mi ocalić synka!

Rok 2021 zsyła na nas nieszczęścia, które trudno zrozumieć. W czerwcu roku zmarł tata Daniela. Cios, który otrzymała nasza rodzina rozbił nasze serca na miliony kawałków. Smutek, ból, morze wylanych łez... Tak trudno było pogodzić się z tym, że od teraz sama muszę sobie poradzić z trójką dzieci. Myślałam, że to dość, jak na jedną rodzinę. Niestety, los bardzo szybko pokazał, że okrutnie się myliłam.

Patrzę na zdjęcia synka sprzed kilku tygodni i wciąż nie mogę uwierzyć, że to ten sam chłopiec... Przez podawaną chemię zniknęły włoski. Przez kiepskie samopoczucie i ciągłe pobyty w szpitalu zniknął też uśmiech... Wierzę, że jeszcze wróci. To moja jedyna nadzieja, powietrze, które pozwala mi jeszcze oddychać.

W lipcu Daniel zaczął się skarżyć na trudny do wytrzymania ból brzucha. Ból brzuszka u dzieci to nic nadzwyczajnego, ale w tym przypadku sytuacja była inna. Udaliśmy się do lekarza, żeby postawił diagnozę, a ta zwaliła nas z nóg. Guz Wilmsa - nowotwór złośliwy nerki, który już zdążył dać przerzuty...

Jak to możliwe? Dlaczego? Przez głowę przepływała lawina myśli, z których żadna nie dawała kojącej odpowiedzi. Przecież dopiero co pochowałam męża, czy już teraz mam liczyć się z tym, że okrutny los zabierze mi też syna? Daniel ma dopiero 7 lat. Jest taki młody, niewinny. Całe życie dopiero przed nim. Z powodzeniem zakończył pierwszą klasę, drugiej nie było mu dane rozpocząć...

Rozpoczęliśmy walkę na śmierć i życie, wierząc, że się uda, jednak na Ukrainie dla Daniela nie ma ratunku. Byliśmy zmuszeni wyjechać po ocalenie do Izraela, jednak tutaj wysoki poziom służby zdrowia jest wprost proporcjonalny do ponoszonych kosztów!

Na rachunkach widnieją kwoty nie do opisania, przekraczające jakiekolwiek moje wyobrażenia. Nie jestem w stanie zdobyć takiej kwoty sama, proszę, pomóż nam, spraw, by mój synek mógł po prostu żyć!

Hanna - mama

➤ Zbiórkę Daniela można wspierać także poprzez LICYTACJE NA FACEBOOK'U (opens a new tab)