Zdążyć nim cukrzyca odbierze wzrok bezpowrotnie...

Ostatni rok nie należy do najłatwiejszych. Przecież mam dopiero 20 lat. Tak naprawdę całe życie stoi przede mną otworem. Byłam niemal pewna, że właśnie tak jest, do momentu, gdy nie dowiedziałam się, że bardzo poważnie choruje. Ile warte jest ludzkie zdrowie? Czy choroba kiedyś odpuści? Czy już zawsze każdego dnia, będę walczyć o to, by choć przez chwilę móc o niej zapomnieć...? Chcę po prostu żyć, chcę czuć, że nie wszystko stracone, chcę widzieć, co mnie otacza, móc wciąż poznawać i podziwiać świat wszystkimi zmysłami!

Był kwiecień tego roku. Czekałam na wiosnę, która wciąż nie chciała nadejść. Jak się później okazało, nie tylko w pogodzie... Czułam, że mój organizm inaczej funkcjonuje, jednak nie spodziewałam się, że w moim ciele ukryła się choroba, z którą będę musiała żyć już do końca - cukrzyca typ I. Często słyszałam o chorobie, jednak dopiero gdy mi samej przyszło się z nią zmierzyć, zrozumiałam, jak trudno jest się z nią pogodzić. 

Przez niezwykle wysoki cukier doszło do zniszczenia wzroku. Prócz cukrzycy przyszło mi się zmagać także z zaćmą podtorebkową tylną obu oczu, która została zdiagnozowana 14 lipca. Z dnia na dzień widzę coraz mniej. Boję się dnia, w którym otworzę oczy, a jedyne co zobaczę to po prostu ciemność... W tym momencie dzięki okularom widzę w 50%, gdy je zdejmę, jedynie w 10%. 

W moim życiu nie pojawiła się tylko choroba, pojawił się tez ogromny strach, a stres dodatkowo sprzyja jej rozwojowi. Powinnam jak najszybciej przejść operację, która uratuje wzrok. Jej termin został wyznaczony już na październik! Mam naprawdę mało czasu, dlatego jestem tutaj i proszę o pomoc! Każda złotówka może sprawić, że znów będę mogła otworzyć oczy, wiedząc, że ponownie zobaczę świat, który tak bardzo kocham!

Weronika