Moja walka o życie bez bólu się nie kończy! Błagam, pomóż mi!

Nawet nie wiem, ile już godzin spędziłam w gabinetach lekarskich, w salach rehabilitacyjnych i szpitalach. Przez okrutną diagnozę moje życie zamieniło się w koszmar! Ogromny ból towarzyszy mi już od tak wielu lat, że nie pamiętam, jak to jest żyć bez niego. Nie zamierzam się jednak się poddawać i chcę dalej walczyć o lepszą przyszłość! Proszę, przeczytajcie moją historię!

Praktycznie całe moje życie toczy się w cieniu leczenia i rehabilitacji, ale też wielkiego bólu i cierpienia. Wszystko to za sprawą okrutnej choroby, z jaką przyszło mi się mierzyć – wrodzoną wadą rdzenia kręgowego, a także długą listą współistniejących dolegliwości. 

Kiedy miałam 14 lat, moja wada kręgosłupa znacznie się pogłębiła, a dolegliwości przybrały na sile, dlatego konieczna była operacja. Niestety, zabieg nie przyniósł oczekiwanych efektów... Co gorsza, badania wykazały, że w kanale kręgowym wytworzył się tłuszczak! Guz naciskał na nerwy, co w efekcie powodowało straszliwy ból, który całkowicie paraliżował moje życie... 

Dzięki wsparciu udało mi się przejść jedną operację, a potem drugą. Niestety to nie zakończyło moich problemów. Wciąż towarzyszył mi ogromny ból, który ciągle się nasilał... Wyniki kolejnego badania wykazały powiększenie się tłuszczaka oraz ponowne zakotwiczenie rdzenia kręgowego!

W grudniu 2023 roku miałam konsultację u dotychczasowego profesora i nie dostałam, niestety, dobrych wiadomości – moja sytuacja przerosła jego możliwości... Aby mi pomóc, konieczne było całkowite usunięcie tłuszczaka z kanału kręgowego! To bardzo skomplikowany zabieg, który wiąże się z ogromnym ryzykiem. Mógł on usunąć ból, ale także mógł sprawić, że trafię na wózek na dłuższy lub krótszy czas. Musiałam jednak spróbować!

Przez ponad rok szukałam pomocy dosłownie wszędzie, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Najpierw nadzieję dali mi lekarze z Nowego Jorku. Byłam już po pierwszych ustaleniach, otrzymałam kosztorys i miałam już zbierać środki na operację. Jednak wtedy nagle mój stan się pogorszył... Musiałam przejść kolejne badania. Na szczęście udało mi się trafić na nowego lekarza, tutaj w Polsce, który dał mi szansę!

Upragnioną operację przeszłam 9 czerwca 2025 roku, a zaraz po niej rozpoczęłam intensywną rehabilitację. Choć pojawiły się po drodze także nowe problemy zdrowotne, w tym z biodrem, to staram się nie poddawać. Za mną już 3 turnusy rehabilitacyjne, a od około 2 tygodni poruszam się prawie bez wózka. Jeśli mam dobry dzień, to przy wsparciu laski ortopedycznej, jestem w stanie przejść nawet 500 metrów!

Jednak nadal pojawiają się dni, w których ogarnia mnie ból, zmęczenie i osłabienie, a do wykonywania wielu czynności potrzebuję wsparcia innych osób. Przede mną też badania kontrolne. Dlatego tak ważne jest dla mnie kontynuowanie leczenia i intensywnej rehabilitacji. Tylko tak będę mogła utrzymać to, co udało się osiągnąć dzięki operacji i robić kolejne postępy!

Niestety to nie koniec wyzwań, które jeszcze mnie czekają... Jestem Wam bardzo wdzięczna za dotychczasowe wsparcie finansowe, dzięki któremu mogłam przejść w czerwcu tak ważny zabieg. Niestety nie udało mi się zebrać wtedy pełnej kwoty, a terminu operacji nie mogłam przełożyć. Dlatego teraz chciałabym poprosić Was również o pomoc w spłacie powstałego zadłużenia.

Droga do normalnego życia, bez bólu i pojawiających się na każdym kroku trudności jest jeszcze długa. Wierzę, że z Waszym wsparciem będzie jednak możliwa. Dlatego raz jeszcze przychodzę do Was i zwracam się z wielką prośbą! Każda, nawet najmniejsza wpłata tak wiele dla mnie znaczy. Już dziś za wszystko Wam dziękuję!

Weronika