W świecie odległych marzeń ja pragnę tylko samodzielności❗️

Przyszłam na świat 10 marca 1998 roku jako długo wyczekiwane dziecko. Nic nie zapowiadało dramatu, który miał rozegrać się wtedy na sali porodowej…

W wyniku komplikacji lekarze przez 10 godzin walczyli o moje życie na sali operacyjnej. Prognozy były niepewne i moi rodzice usłyszeli, że jeśli przeżyję, będę jak „roślinka”. Jednak rodzice, szczególnie mama, nigdy się nie poddali i już od lat razem walczymy o każdy nowy dzień.

W świecie marzeń o karierze, podróżach i bogactwie moim jest samodzielność. Poruszam się na wózku inwalidzkim, ale zanim otrzymałam mieszkanie na parterze, mieszkałam z rodzicami na trzecim piętrze w bloku bez windy.

Obecne mieszkanie jest przystosowane do potrzeb osoby niepełnosprawnej, ale nie całkowicie. Brakuje środków na zakup elektrycznego podnośnika toaletowego oraz obrotowego łóżka rehabilitacyjnego, które pozwolą mi na większą niezależność.

Takie jest moje marzenie. Koszty są zbyt wysokie, bym mogła spełnić je samodzielnie czy nawet z pomocą najbliższych, dlatego postanowiłam poprosić o wsparcie. Jeśli chcesz mi pomóc, już teraz dziękuję z całego serca. Każda, nawet najmniejsza i symboliczna kwota przybliży mnie do marzenia o samodzielności.

Weronika