Lista problemów zdrowotnych naszej córki wydaje się nie mieć końca! Prosimy, pomóżcie Weronice!

Smutek, gdy widzimy cierpienie naszej córki? Złość i niezrozumienie, dlaczego to wszystko ją spotkało? Bezsilność, bo nie zawsze wiemy, jak jej pomóc? Nie jest łatwo wyrazić słowami, co czuje rodzic w najtrudniejszych chwilach... Jedno jest pewne, zrobimy co w naszej mocy, by nasza córka miała szansę na lepsze jutro. Potrzebujemy jednak Waszej pomocy!

Weronika urodziła się 10 października 2010 roku. Niestety nasza radość z powodu pierwszych wspólnych chwil szybko zamieniła się w wielki strach. Doszło wtedy do wielu komplikacji, które zaważyły o przyszłości naszej córki. Od samego początku potrzebowała wsparcia wielu specjalistów, a my tak bardzo się o nią martwiliśmy!

Nie jesteśmy w stanie zliczyć jak wiele wizyt i badań już za nami. Już na początku leczenia u Weroniki potwierdzono skrzywienie kręgosłupa oraz rzadką chorobę genetyczną – Zespół Pradera-Willego! Niestety to nie był koniec naszych wyzwań... Z czasem doszły nam także kolejne okrutne diagnozy, przez które codzienność Weroniki stała się jeszcze trudniejsza. 

Okazało się, że nasza córka zmaga się także z m.in. obturacyjnym bezdechem sennym, niepełnosprawnością ruchową i intelektualną w stopniu umiarkowanym, atopowym zapaleniem skóry, obustronnym przewodzeniowym upośledzeniem słuchu. Tego było tak wiele... Mieliśmy wrażenie, że z każdej wizyty wychodzimy z nowym rozpoznaniem!

Mimo że nasza córka jest coraz starsza, to nadal bardzo potrzebuje naszej pomocy podczas wykonywania zwykłych czynności i obowiązków. Duże zagrożenie stanowi dla niej bezdech senny, dlatego w nocy korzysta ze specjalnego sprzętu. Musimy jednak nieustannie jej pilnować, ponieważ zdarza się jej zasnąć dosłownie wszędzie – w domu, w szkole, w autobusie...

Do dalszej walki o lepsze jutro Weronika bardzo potrzebuje stałej i odpowiedniej opieki medycznej. Niestety regularne wizyty u specjalistów, dalsze leczenie i intensywna rehabilitacja stanowią dla nas duże wyzwanie finansowe. Do tego dochodzą koszty dojazdów i pobytów, nierzadko mamy do pokonania nawet 300 km w jedną stronę. 

Zrobimy co tylko w naszej mocy, aby wesprzeć naszą córkę w tej trudnej walce. Jednak sami nie damy sobie rady... Dlatego dziś przychodzimy do Was i zwracamy się z wielką prośbą. Każda wpłata, nawet ta najmniejsza będzie dla nas nieocenioną pomocą! Będziemy wdzięczni za okazaną nam życzliwość!

Rodzice Weroniki