By niepełnosprawność nie decydowała o przyszłości! Pomóżmy Wiktorii!

Tuż po tym jak Wiktoria przyszła na świat, wyobrażałam sobie jak będzie wyglądała nasza wspólna przyszłość. Nie było w niej jednak miejsca na ból i cierpienie, którego moja córeczka doświadcza dzisiaj w związku ze zdiagnozowanymi u niej chorobami. 

Wiktoria urodziła się w marcu 2006 roku. Jeszcze jako noworodek była bardzo drobniutka i uśmiechnięta. Wydawało nam się, że nie ma żadnych powodów do niepokoju, że z jej zdrowiem wszystko jest w porządku. Z czasem jednak wszystko zaczęło się sypać jak domek z kart. Kolejne badania, kolejne konsultacje i słowa lekarzy przynosiły coraz bardziej zatrważające wieści. 

Gdy Wiktoria skończyła osiemnasty miesiąc życia, dopiero zaczęła uczyć się chodzić. Córka miała również poważne problemy z rozwojem mowy. Zaczęła wypowiadać pierwsze słowa w wieku pięciu lat. To wtedy poznaliśmy diagnozy, które przyprawiły nas o ból głowy. Okazało się, że Wiktoria choruje na padaczkę, ma wadę wzroku, koślawość kolan, skrzywienie kręgosłupa. Stwierdzono u niej również niepełnosprawność umysłową w stopniu umiarkowanym z zaburzeniami zachowania, depresją, niedomykalność zastawki oraz nadciśnienie tętnicze. Od tamtej chwili nieprzerwania toczymy walkę o sprawność Wiktorii, o to, by mimo tylu przeciwności, mogła jak najlepiej funkcjonować w codziennym życiu. 

Wiktoria musi być systematycznie rehabilitowana, niestety wciąż brakuje nam odpowiedniego sprzętu, dzięki któremu córka mogłaby intensywnie ćwiczyć w walce o lepsze jutro. Koszty, które się z tym wiążą są jednak olbrzymie i nie stać nas na tak ogromne wydatki. Zwracamy się do Was z wielką prośbą o wsparcie, wierząc w szansę na lepsze jutro Wiktorii! 

Agnieszka, mama