Każdy atak padaczki wywołuje strach o przyszłość naszej córki... Prosimy o pomoc!

Zoja to nasza córka, która pomimo wyzwań, jakie przyniósł jej los, każdego dnia pokazuje, jak bardzo kocha życie. Niestety pomimo badań wykonywanych na całym świecie, do dziś nie poznano genu, który przyczynia się do występowania wad rozwojowych mózgu, a także zrośniętych kręgów kręgosłupa, powodujących wrodzoną skoliozę.

Jednak Najtrudniejszym przeciwnikiem Zoi jest padaczka lekooporna, która pomimo leczenia na wielu płaszczyznach nie odpuszcza, powoduje cierpienie i przyczynia się do wielu trudności. Każdy atak to dla nas strach o córkę i o to, jak duże szkody w mózgu wyrządzi padaczka.

Zoja jednak się nie poddaje. Na co dzień dzielnie realizuje obowiązek szkolny w domu. Zajęcia sprawiają jej mnóstwo radości, a na sam głos nauczycielek reaguje uśmiechem, który daje poczucie, że to wszystko ma sens. Córka od urodzenia uczestniczy w wielokierunkowej rehabilitacji: ruchowej, logopedycznej, wzrokowej, osteopatycznej oraz komunikacji alternatywnej zarówno w miejscu zamieszkania, jak i na turnusach wyjazdowych.

Ostatnie wizyty kontrolne u neurologa i ortopedy potwierdziły, że działania rehabilitantów są na najwyższym poziomie, ponieważ stwierdzono brak przykurczy oraz dobry stan bioderek. Takie informacje dają poczucie, że warto walczyć o każdy dzień, o każdą lepszą chwilę.

Pozwalają również mieć nadzieję, że nasze działania nadal będą rozświetlać najczarniejsze chwile i pozwolą Zoi być w tym życiu pełnym wyzwań z możliwością realizowania celów na miarę jej możliwości. 

Niestety, rehabilitacja miejscowa oraz wizyty kontrolne u lekarzy specjalistów to kwota rzędu 40 tysięcy złotych rocznie. Z kolei koszt turnusów wyjazdowych (2 ruchowe i 1 komunikacyjny) to 25 tysięcy. Naszym marzeniem jest również zakup wózka biegowego, który pozwoli nam wrócić do aktywności sportowej. Ale to kolejne koszty.

Dlatego powstała ta zbiórka. Bo mimo strachu i niepewności wierzymy, że są na świecie ludzie o wielkich sercach, którzy pomogą naszej córce. Jeżeli jesteś jedną z takich osób i zechcesz wesprzeć Zojkę, słowa nie opiszą naszej wdzięczności!

Agata i Wojciech, rodzice