Nowotwór zabrał już wiele - nie pozwól by zabrał nadzieję! Ratuj Zojkę!

Minęły cztery lata, odkąd zaczął się nasz koszmar. Cztery lata, odkąd nasza córeczka - taka krucha i delikatna - stanęła oko w oko ze śmiercią! Powiedzieć, że nasz świat się wtedy zawalił, to jak nic nie powiedzieć... Nie mieliśmy jednak czasu na rozpacz, niemal natychmiast rozpoczęliśmy desperacki wyścig o życie! 

Zaczęło się od guza na prawej stopie, a dalej było tylko gorzej i gdy już myśleliśmy, że nasza dzielna córeczka pokonała raka, ten na nowo atakował, nie odpuszczał. Nowotwór przerzucił się do prawego mięśnia piszczelowego i mięśnia płaszczkowatego w prawej łydce.  Zoja przeszła kilkanaście operacji, radioterapie i kilka serii chemioterapii. Każdego dnia gasła, a my każdego dnia błagaliśmy los o litość... Nigdy nie pogodzimy się z tym, że choroba może wygrać, że ten koszmarny nowotwór przybliża naszą córkę do śmierci. Ta drobna i krucha dziewczynka każdego dnia udowadnia nam, jak bardzo chce żyć, jak bardzo jest silna, dlatego my też musimy być - dla niej! Szukając nadziei, trafiliśmy na terapię celowaną, jednak aby móc ją dobrać, Zojka potrzebuje badania molekularnego - szczegółowego i niesamowicie kosztownego badania. To kolejny krok w naszej wspinaczce na szczyt, na którym musimy znaleźć zdrowie córeczki! Prosimy, bądź w tej drodze z nami!

Rodzice Zoi