Od połowy serduszka zależy całe życie - Zosia potrzebuje pilnej operacji❗️

Mimo wielu przeciwności, COVIDu, ograniczenia przemieszczania się i przekraczania granic, infekcji itd. udało się! Na początku grudnia Zosia przeszła pomyślnie operację serca w niemieckiej klinice, specjalizującej się w leczeniu kardiochirurgicznym dzieci z sercami jednokomorowymi!

Wykonano tam tzw. operację Fontana, trzeci i ostatni etap paliatywnego leczenia serca jednokomorowego. Wszyto specjalny tunel z goretaksu, łączący gałąź tętnicy płucnej z żyłą główną dolną, oddzielając w ten sposób krążenia systemowe od krążenia płucnego i poprawiając utlenowania krwi (saturacje Zosi z 78-80 wzrosły do 91-95). Nie obyło się bez komplikacji, dodatkowego cewnikowania serca i wstawienia stentu w tętnicę płucną oraz ogromnego strachu, ale wszystko zakończyło się szczęśliwie. Po kilkudniowym pobycie na OIOMie stan Zosi udało się jednak ustabilizować i przeniesiono ją na kardiologię, a po kolejnych kilku dobach wypisano do hotelu. Nie mogliśmy wyjść z podziwu, choć już wielokrotnie Zosi pokazywała nam swoją niesamowitą siłę walki i udowadniała, że niemożliwe nie istnieje! Nowy Rok powitaliśmy już wspólnie, w domu. To było prawdziwe święto!

Zosia miała wspaniałą opiekę, a jeden rodzic (czasem dwoje) mógł być z nią cały czas, nie tylko na oddziale pediatrycznym, ale także na OIOMie, a nawet tuż przed operacją, do momentu wprowadzenia w stan uśpienia. To było dla niej bardzo ważne, dawało poczucie bezpieczeństwa w obcym miejscu, przy ogromnym bólu (mimo podawania leków). A i nam było znacznie łatwiej.

Aktualnie Zosia czuje się dobrze, znacznie poprawiła się jej kondycja fizyczna, mowa, apetyt. Tryska energią. Patrzymy na nią z wielką pokorą i uczymy się od niej pozytywnego nastawienia do świata. Aż trudno uwierzyć, że gdy mówimy jej, że jedziemy na kontrolę do lekarza, reaguje pięknym uśmiechem i z entuzjazmem mówi "Super", a wizyt kontrolnych czeka nas sporo, ostatnia wykazała konieczność doprężenia stentu. Mimo ciągłego strachu jest w nas dużo spokoju. Najtrudniejsze za nami. Niemożliwe okazało się możliwe dzięki pomocy i zaangażowaniu wielu ludzi o ogromnych sercach. Dzięki Wam możemy cieszyć się sobą, a nasze dziecko może być dzieckiem.

Nadal pozostajemy jednak czujni. Zosia wymaga ciągłej obserwacji, badań, wizyt kontrolnych, sprawdzania parametrów i podawania leków. Codziennie pobieramy jej próbkę krwi i mierzy poziom INR, dostosowując dawkę leków przeciwzakrzepowych. Ale wiemy, że zrobiliśmy wszystko, by jej pomóc. Za każde wsparcie, które otrzymaliśmy na tej niełatwej drodze, DZIĘKUJEMY.