"Synku, jeszcze przyjdą lepsze dni..." – mama walczy o zdrowie Antosia, pomóż!

Życie Antosia od pierwszego dnia naznaczone jest bólem i ciężką walką. Jestem jego mamą i nie pozostaje mi nic innego, jak stać u jego boku i starać się ukoić to cierpienie... Wierzę, że przed nami będą jeszcze lepsze dni. Marzę choć o jednym takim, w którym Antosia nie będzie nic boleć... Bardzo proszę, pomóżcie...

Antoś ma dziś 6 lat. Cierpi na padaczkę lekooporną i porażenie mózgowe czterokończynowe. Najgorsza jest świadomość, że mógłby być zdrowym chłopcem! Niestety, jego życie zostało naznaczone przez ludzki błąd... Będzie za niego płacił do końca swoich dni...

Gdy po porodzie inne mamy tuliły swoje zdrowe maluszki, mój synek walczył o życie. I walczy do dziś... Gdy radość malowała się na twarzach mam zdrowych dzieci, ja wycierałam łzy w poduszkę. Liczne komplikacje w czasie porodu sprawiły, że Antoś jest bardzo chory. Nie potrafi mówić, siedzieć, a tym bardziej chodzić. Nikt nie będzie w stanie sobie wyobrazić, jak cierpi, dopóki nie przyjdzie, nie zobaczy go, dopóki serce nie ściśnie żal i bezradność...

Antoś przyszedł na świat o czasie, jednak ciężka zamartwica i niewydolność oddechowa wydały wyrok na kolejne lata. Do tego padaczka lekooporna, MPD, oczopląs, wada wzroku. Spędzamy wiele długich tygodni w specjalistycznych ośrodkach, szpitalach. Antoś jest całkowicie zależny ode mnie.

Mija dzień za dniem, każdy tak samo trudny, wypełniony wizytami u specjalistów, rehabilitacją, walką o każdy dzień. 

W swoim małym życiu przeszedł wile. Sepsę, wirusa typu A, operację usunięcia ziarniaka z ust i dwie bardzo kosztowne operacje nóżek, które mogły się odbyć dzięki pomocy ludzi o dobrych sercach, którym los Antosia nie był obojętny!

Kolejne zabiegi dają nadzieję na przyszłość, tak jak terapia komórkami macierzystymi. Szukam wszelkich możliwych metod, jakie daje nam współczesna medycyna, byle tylko pomóc synkowi. Niestety, większość z nich nie jest refundowana, a ja nie jestem w stanie ponieść tak wysokich kosztów.

Wiemy, że to droga, którą dalej musimy iść. Komórki macierzyste po każdym podaniu przynoszą pozytywne efekty, dlatego bardzo chciałabym, by Antoś dostał szansę na dalsze nimi leczenie. 
Po pierwszych podaniach i synka lekarze zaobserwowali obniżenie się napięcia mięśniowego. Ataki padaczki się wyciszyły, wcześniej dochodziło aż do 40 dziennie! Antoś zrobił się dzieckiem kontaktowym, zaczął się przekręcać na boki, ma także lepszą kontrolę nad tułowiem. Wiem, że kolejne podania komórek macierzystych dadzą mu jeszcze więcej możliwości!

Wiele dni w szpitalu, zmagań ze śmiercią. Czasami trudno uwierzyć, że tak małe dziecko musi znieść tyle bólu i cierpienia.  Antosia życie jest ciężkie, ale on chce żyć! Dlatego z całego serca proszę o pomoc.

Jako mama Antosia nigdy nie doświadczyłam, czym jest takie zwykłe macierzyństwo, z prostymi troskami radościami. Ja nie wiem, jak wygląda ono bez cierpienia, bez nieustannego strachu o życie dziecka... Wierzę jednak, że ten czas jest przed nami. Proszę, nie pozwólcie stracić tej nadziei...

➡️ Strona Antosia na FB (opens a new tab)

➡️ Licytacje dla Antosia (opens a new tab)