Są ludzie, którzy muszą utrzymać rodzinę za 33 zł dziennie!

W skrajnym ubóstwie w naszym kraju żyje ponad 2,5 mln osób. Gdyby zebrać ich w jednym miejscu, powstałoby największe miasto w Polsce, jak Warszawa i Wrocław razem wzięte. Byłby to „Biedańsk”, fikcyjne miasto prawdziwych ludzi. Żyje tam – w urągających warunkach – ponad pół miliona dzieci i około 400 tys. seniorów – czytamy w najnowszym "Raporcie o biedzie" Szlachetnej Paczki. Tak źle w naszym kraju nie było od 2015 r. Choć autorzy raportu – by zobrazować skalę problemu – posługują się symbolem fikcyjnego miasta „Biedańsk", to każda opisana tam historia jest miażdżąco prawdziwa.

Co wiemy o „Biedańsku”?

Mieszkańcy „Biedańska” zmagają się z triadą lęków większości z nas: z brakiem możliwości robienia podstawowych zakupów oraz wykupienia leków, a także płynnego opłacania rachunków mieszkaniowych. 

– Mam na imię Urszula, a to mój pies Kajtek. Należał do mojego zmarłego syna i prócz zdjęć jest jedyną pamiątką po nim. To już 10 lat, jak go z nami nie ma. Mieszkamy sami. Mam 1000 zł emerytury, ale naprawdę to zostaje mi z niej 350 zł. Mieszkam w kawalerce i wszystko w tym domu wymyśliłam sama. Łazienki wam nie pokażę, bo schowałam ją do szafy. Nie wypada jej wystawiać, jak są goście. Latem jem tylko to, co da się przechować bez lodówki – zupki chińskie i warzywa. Zimą pozwalam sobie na pasztet, masło, a czasem nawet ser. Trzymam je na parapecie pod kocem, żeby ptaki się do nich nie dorwały. 

Najbardziej wstydzę się swojego wyglądu. Od wielu lat nie kupiłam nic nowego, a połowę ubrań zjadły mole. Na pewno byłoby mi łatwiej, gdybym miała tu jakiś aneksik kuchenny ze zlewozmywakiem, pralkę i normalną toaletę. 

„Wiecie, dlaczego tak bardzo lubię seriale? Żeby nie zapomnieć, że człowieka w życiu może spotkać też coś dobrego. Potrafię ucieszyć się czyimś szczęściem, nawet jeśli mi samej go brakuje” – mówi Krystyna, 71-letnia seniorka, która choruje na cukrzycę. Po amputacji obu nóg od pięciu lat nie opuszcza mieszkania na piętrze. Żyje z emerytury w wysokości 1100 zł. Nie ma rodziny, pomaga jej 80-letnia sąsiadka.  

Godne życie a opieka zdrowotna

Jedynym ośrodkiem zdrowia w „Biedańsku” jest Szpital Publiczny im. Dobrych Chęci, w którym podstawowym świadczeniem dostępnym dla każdego jest dobre słowo. W pobliżu placówki znajduje się również Muzeum Niezrealizowanych Recept, którego zbiory liczy się w milionach jednostek. Każdego roku przybywa eksponatów, a razem z nimi ludzi, którzy musieli dokonać wyboru – kupić leki czy zjeść ciepły posiłek.  

Zakupy w markecie – Krótki termin

W „Biedańsku” nie brakuje sklepów. Znajduje się tu jeden z popularniejszych marketów – Krótki Termin. Asortyment jest zróżnicowany i nigdy nie wiadomo, na co się trafi. Z reguły są to nadgnite warzywa, zwiędłe owoce, czerstwe pieczywo, kosmetyki po dacie ważności, mięso i nabiał „na dniach”. 

„Dorabiam w trzech miejscach, z których nie mam nawet 1000 zł na utrzymanie rodziny. Kanapki, które żona robi mi do pracy, przynoszę z powrotem i podrzucam rano dzieciom do plecaków. Ja umiem sobie wytłumaczyć głód, ale co powiedzieć takim maluchom? Kiedy musimy im czegoś odmówić, płaczemy z żoną, ale tak by nie widziały. Mamy wyrzuty sumienia, że sprowadziliśmy je do takiego świata” – Tomasz, 41 lat. Ojciec trójki dzieci i mąż Elwiry chorującej na stwardnienie rozsiane. Żyją za 33 zł dziennie.

Szlachetna Paczka jak machina dobra – zobacz, jak działa

Szlachetna Paczka to jeden z największych i najskuteczniejszych programów pomocowych w Polsce. Od ponad 20 lat dociera z pomocą do najbardziej potrzebujących rodzin i osób samotnych z całego kraju. Do mieszkańców „Biedańska”.

To złożona, ale sprawnie działająca machina dobra, na którą składa się szereg elementów niezbędnych do tego, by w grudniowy Weekend Cudów paczki z dostosowaną do potrzeb pomocą mogły dotrzeć do tysięcy rodzin zmagających się z przeciwnościami.

Ta machina potrzebuje jednak impulsów – bodźców, które wprawiają ją w ruch. Są nimi darowizny od osób prywatnych i firm. 

Wpłacając dowolną kwotę na Szlachetną Paczkę, uruchamiasz ciąg działań, które umożliwiają niesienie realnej pomocy konkretnym osobom z najdalszych zakątków Polski.