Wola walki silniejsza niż niepełnosprawność!

Mój kochany synek choruje na mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem spastycznym dolnych kończyn. Przyszedł na świat w 35 tygodniu ciąży. Pamiętam dokładnie tamte przerażające chwile. Było to kilka dni przed wigilią, trafiłam do szpitala z krwotokiem... Przyjęcie na oddział trwało 2 godziny!

Rodziłam w ogromnych bólach. Nikt nie chciał podjąć się cesarskiego cięcia. Nic nie wskazywało na to, że coś będzie nie tak z moim synkiem, nie postawiono żadnej diagnozy. Dopiero po roku usłyszałam, że mój syn choruje na mózgowe porażenie dziecięce...

Od tego czasu codziennie walczymy o lepsze jutro. Dacjanka również wspiera rodzeństwo, które bardzo go kocha. Syn musi być rehabilitowany, jeździć na turnusy. Każdego dnia walczyć o lepsze jutro.

Bardzo Was proszę o pomoc, aby Dacjanek mógł podejmować codzienne wyzwania i być intensywnie rehabilitowany. Za każdą podarowaną złotówkę będziemy niezmiernie wdzięczni. Każda da mu szansę na szczęśliwą przyszłość, pomimo nieuleczalnej diagnozy. 

Diana, mama