Takie informacje łamią serce na miliony kawałków...

Wszystko zmieniło się w kilka sekund. 28 kwietnia 2025 roku mama przechodzi przez przejście dla pieszych. Kierowca nie zwalnia. Nie hamuje. Uderza z impetem 40–50 km/h. Mama chciała tylko pójść po bułki...

Nasza mama Bogusia to ciepła, zawsze uśmiechnięta i pozytywnie zakręcona kobieta. Od lat pracuje jako kasjerka w jednym ze sklepów we Wrocławiu. Zawsze mówiła, że nie zamieniłaby tej pracy na żadną inną, bo to właśnie kontakt z ludźmi dawał jej energię i radość. Naturalnie przyciągała do siebie nawet klientów – uśmiechem, dobrym słowem, ludzkim podejściem.

Mama mogła już przejść na emeryturę, ale została, bo chciała jeszcze trochę popracować, dorobić do świadczenia i… po prostu była szczęśliwa. Odnalazła swoje miejsce, uwielbiała jazdę rowerem, pielęgnowanie ogródka, wycieczki pociągiem po Polsce, muzykę swojej młodości (Queen, Maanam, Michael Jackson, Ania Wyszkoni…) i przede wszystkim – życie. Często można było spotkać ją z przyjaciółką Małgosią – zawsze aktywne, zawsze w ruchu. Marzyła o własnym ogródku i spełniła to marzenie. Miała swoje miejsce, swoje tempo, swoją radość.

Tragiczny wypadek odebrał wszystko. Mama doznała rozległych obrażeń: dwa krwiaki mózgu, zmiażdżenie mięśni prawej ręki, złamania żeber i podudzia, niedowład lewej strony ciała, poważne zaburzenia neurologiczne…

Przez dwa tygodnie była w śpiączce farmakologicznej. Po wybudzeniu walczyliśmy o każdą godzinę świadomości i dziś mama leży na Oddziale Neurochirurgii. Nadal ma zaburzenia mowy, widzenia i świadomości, czasem mówi rzeczy, które nie istnieją. Czasem nie wie, gdzie jest. Ale walczy.

My też walczymy o powrót mamy do życia. Do tej radości, którą kiedyś niosła innym. Do tego jednak potrzebna jest intensywna, długoterminowa rehabilitacja neurologiczna i ruchowa. Mama ma dopiero 60 lat i nie tak miała wyglądać jej emerytura. Zamiast ogródka i roweru walczy o każde słowo, każdy krok.

Nasza szansa to turnus rehabilitacyjny, skoncentrowany na powrocie do sprawności. Intensywne, regularne ćwiczenia i terapie mogą przynieść ogromne postępy, ale są bardzo kosztowne… Dlatego każda złotówka, każde udostępnienie tej zbiórki to szansa dla naszej mamy. Dla Bogusi, która przez całe życie dawała innym dobro, a dziś sama tego dobra potrzebuje.

Kamil i Daniel – synowie