Nowotwór, amputacja nogi, PRZERZUT DO PŁUC❗️Pomóż, jak tylko możesz... Razem dla Mai❗️

Mam na imię Maja. W 2023 r. w mojej nodze wykryto kostniakomięsaka – agresywny nowotwór. Diagnozę usłyszałam, stojąc na progu dorosłości – mając zaledwie 21 lat. 

Przeszłam przez piekło. 6 cykli chemioterapii, bolesne biopsje, aż 10 operacji prawej nogi… Niestety, mój stan wciąż się pogarszał. W wakacje 2024 roku noga zaczęła puchnąć i była mocno zaczerwieniona. 28 września 2024 roku po raz pierwszy wylał się z niej płyn protezowy – razem z dużą ilością ropy. Przez kolejnych 6 długich miesięcy walczyłam z całych sił, rozpaczliwie szukając ratunku i nadziei.

Wiosną 2025 roku padł jednak okrutny cios… Usłyszałam, że po tylu zabiegach i z tak rozrośniętym stanem zapalnym – noga nadaje się tylko do amputacji. Nagle wokół mnie zrobiło się bardzo ciemno i cicho… Świat się zatrzymał. Nie miałam jednak nawet czasu, by oswoić się z tym wyrokiem  – zaledwie parę dni później usłyszałam kolejny! 

Podczas tomografii komputerowej wykryto PRZERZUT DO PŁUC!

Lekarze musieli podjąć najtrudniejszą decyzję. Aby uratować moje życie, konieczna była amputacja nogi z wyłuszczeniem w stawie biodrowym – praktycznie nic mi z tej nogi nie zostało.

Amputacja to nie koniec walki – to początek nowego rozdziału w moim życiu. Potrzebuję nowoczesnej protezy modularnej z elektronicznym stawem kolanowym, która pozwoli mi odzyskać niezależność i wrócić do normalnego funkcjonowania.

This photo contains sensitive content which some people may find offensive or disturbingClick here to view them

Koszt protezy to kwota, która dla mojej rodziny jest całkowicie nieosiągalna. Niestety, przypadki takie jak mój są najtrudniejsze, ponieważ praktycznie nie ma kikuta do protezy. Potrzebuję długotrwałej rehabilitacji, regularnych kontroli medycznych oraz wsparcia psychologicznego. Przeszłam piekło – ale się nie poddaję…

Teraz marzę tylko o jednym – żeby znów stanąć na własnych nogach. Chcę studiować, pracować, podróżować, założyć rodzinę. To wszystko jest możliwe – jeśli uda mi się zdobyć odpowiednią protezę i przejść rehabilitację.

Dziś mojej nogi już nie ma. Ale ja wciąż tu jestem – i chcę wrócić do życia. Chcę stanąć na własnych nogach. Dosłownie i w przenośni. Proszę, pomóż mi. Nie musisz dawać dużo – wystarczy, że dasz z serca.

Maja