SMA - trzy litery, które mogą zniszczyć życie...

Długich 13 lat czekałam na moją córeczkę! Wreszcie zostałam najszczęśliwszą kobietą na świecie - zostałam mamą!

Kiedy już przestałam wierzyć, że zostanę mamą, stał się cud. Upragnione dwie kreski na teście ciążowym sprawiały, że na przemian śmiałam się i płakałam. Łzy szczęścia zdawały się mnie nie opuszczać.  Byłam niemal na siódmym niebie! Wszystko wydawało się piękne, cudne, niewiarygodne!

Wierzyłam, że tak będzie już zawsze... Córeczka stała się moim wszechświatem, moją dumą i miłością. Silna i piękna dziewczynka, przyszłaś na ten świat po niemal książkowej ciąży, w terminie...  Jeszcze wtedy lekarze nic nie podejrzewali, a ja czułam, że moje marzenie o tym, że zostanę mamą, stawało się rzeczywistością.

Natomiast już po pierwszym miesiącu zauważyłam, że nóżki Marysi są słabe, mało ruchliwe i córeczka nie podnosi ich... Gdy miała trzy miesiące, nie trzymała główki, jednak lekarze twierdzili, że jest to tylko obniżone napięcie mięśniowe, i że masaże oraz pływanie pomogą.

Nie pomogły... Zaczęła tracić nabyte umiejętności, zaczęły opadać rączki, główka... Szukaliśmy przyczyny jej pogarszającego się stanu zdrowia, aż w końcu padła diagnoza SMA...

Świat pękł na milion kawałków. Trzymałam w trzęsących się rękach wyniki badań i nie mogłam ani zrozumieć,  ani uwierzyć... Dla mojej córeczki jest ratunek, jednak jego kwota przeraża! Każda złotówka ma szansę uratować życie naszego dziecka! Wiem, że się nie poddam! Nie pozwolę, by SMA odebrać moje szczęście, sensu mojego życia! Błagam, ratuj...

Olha, mama