Tak trudno mi patrzeć na cierpienie kochanego męża! Błagam wesprzyj go w walce z SLA!

W sierpniu 2024 roku odmieniło się całe moje życie – to wtedy poznałam tego cudownego, kochającego i troskliwego człowieka. Mężczyznę, z którym wiedziałam, że chcę spędzić resztę mojego życia. Dlatego zaledwie cztery miesiące później wzięliśmy ślub. To był najcudowniejszy i najbardziej szalony dzień, jaki przeżyliśmy! Niestety to wszystko chce przekreślić okrutna diagnoza, która brzmi niemal jak WYROK! Prosimy, przeczytaj naszą historię!

Pierwsze niepokojące objawy pojawiły się jeszcze zanim poznałam mojego męża. W kwietniu 2024 roku zaczął coraz gorzej mówić. Początkowo myślał, że to być może zapalenie gardła czy skutki wcześniejszych infekcji. Przeszedł wiele badań, jednak wciąż nie otrzymywał diagnozy. Niestety te trudności się utrzymywały, a z czasem się pogłębiały...

Kilka miesięcy później już wspólnie zaczęliśmy szukać przyczyny tych objawów. Mariusz trafił do szpitala, gdzie wykonano mnóstwo badań. Część z potencjalnych diagnoz udało się wykluczyć, jednak ta, która została potwierdzona, brzmiała jak WYROK! Okazało się, że było to stwardnienie zanikowe boczne! 

Niestety choroba postępowała z dnia na dzień. Dochodziły też kolejne trudności. Mariusz miał problemy m.in. oddychaniem, dusznościami, przełykaniem. Pojawiły się drgawki i osłabienie rąk, niestety też coraz gorzej mówił... Ze względu na dwa wyjątkowo trudne epizody duszności konieczna była wizyta na szpitalnym oddziale ratunkowym! 

Walka z chorobą jest dla Mariusza niewyobrażalnie trudna i odbiera mu tak wiele. Sama żyję w ciągłym strachu o każdy kolejny dzień! Boję się, że może się zachłysnąć, że zabraknie mu tchu. Mąż stara się jednak nie poddawać! Kontynuuje rozpoczęte leczenie, a także maluje obrazy, by zachować sprawność rąk, by mięśnie działały jak najdłuższej!

Dlatego teraz mój mąż tak bardzo potrzebuje stałej opieki wielu specjalistów, a także kontynuowania leczenia i rehabilitacji. W walce z chorobą niezbędne jest również utrzymanie restrykcyjnej diety oraz zakup sprzętu medycznego. W tej chwili to nasza jedyna szansa na lepszą przyszłość!

Pragnę pomóc mojemu mężowi, najlepiej jak tylko potrafię. Pojawiają się jednak chwile, w których czuję bezsilność i strach o ukochanego! Dlatego chciałabym Was poprosić o pomoc w kosztach opieki medycznej. Każda przekazana nam złotówka ma dla nas ogromne znaczenie i dają nam nadzieję na lepsze jutro!

Magdalena, żona Mariusza