Stało się najgorsze... Syn choruje na BIAŁACZKĘ❗️Błagam, pomóż mi go uratować❗️

Mój synek od urodzenia zmaga się z ciężką chorobą genetyczną – zespołem Nijmegen. To rzadkie schorzenie genetyczne, które wpływa na odporność, układ krwionośny oraz rozwój organizmu. Dzieci z zespołem Nijmegen mają bardzo zwiększone ryzyko infekcji, problemów z krwią, a także predyspozycje do nowotworów…

W 2022 roku stało się najgorsze… Zdiagnozowano u niego ostrą białaczkę limfoblastyczną.

Jedyną szansą na uratowanie życia synka okazał się przeszczep szpiku kostnego. Niestety, w Ukrainie nie było możliwości przeprowadzenia takiego leczenia – nie udało się także znaleźć dawcy... Dlatego byłam zmuszona szukać ratunku za granicą.

Dziś Matvii leczy się w Polsce, w Bydgoszczy. Jesteśmy już po trzecim bloku chemioterapii i obecnie trwa czwarty. Lekarze robią wszystko, aby przygotować organizm synka do przeszczepu, ponieważ tylko on daje realną szansę na wyzdrowienie. Wciąż czekamy na odpowiedniego dawcę – niestety jeszcze go nie znaleziono. Chciałabym mieć już pewność, że wszytsko idzie ku dobremu...

Nasza codzienność to ciągła walka i strach. Dodatkowo bardzo tęsknimy za drugą połową naszej czteroosobowej rodziny. W Ukrainie bowiem została córka razem z tatą, który nie mógł przyjechać… Ktoś musiał zostać na miejscu, by wciąż pracować na nasze utrzymanie. Ja i Matvii też jesteśmy tu sami – z dala od domu, bliskich i życia, które znamy...

Bardzo za sobą tęsknimy. Każdego dnia martwimy się o siebie nawzajem – o zdrowie, bezpieczeństwo i przyszłość. Naszym największym marzeniem jest znów być razem, jako rodzina, i pokonać tę straszną chorobę.

Zbieramy środki na leki, rehabilitację, nieprzewidziane wydatki... A tych jest ogrom – przy tak trudnym leczeniu i diagnozie zdarzają się niespodziewane infekcje, alergie na leki, dodatkowe badania... Moim celem jest po prostu zapewnienie dziecku wszystkiego, czego potrzebuje w tej trudnej drodze do zdrowia!

Z całego serca proszę o wsparcie. Każda pomoc – nawet najmniejsza – ma ogromne znaczenie i przybliża nas do dnia, w którym Matvii nareszcie będzie zdrowy. Chcemy jak najszybciej zakończyć leczenie, pokonać tę paskudną białaczkę i wrócić do domu… By już zawsze być w pełnym, rodzinnym składzie.

Dziękuję za każdą pomoc, udostępnienie i dobre słowo!

mama, Julia